Beursnieuws

Raymond van den Boogaard slaat de plank mis ('Media/TV Plus' 29 oktober), door te zeggen dat CNBC een “structurele zwakte” heeft, namelijk dat het zoveel kijkers heeft dat al te dramatische verslaggeving van de weeromstuit een beurskrach zou kunnen verergeren.

Ik heb onze teksten van vorige week dinsdagochtend er eens op nageslagen, en daarin komen de volgende kwalificaties voor: 'zware koersdalingen', 'meltdown' (u weet wel, van de kernreactor), 'worsening meltdown', 'diepe val', 'in elkaar gebeukt'. Ik weet dat ik zelf een aantal keren heb gesproken van 'slachting' en 'bloedbad'. Mijn collega Kristine Haga heeft op een gegeven moment gezegd dat ze de 'lijken op het slagveld' zou bespreken.

Inderdaad, de woorden 'krach' en 'crash' ontbreken; het is goed journalistiek gebruik om clichés te vermijden. Het is ook belangrijk om woorden zorgvuldig te kiezen: van een 'vrije val' is nooit sprake geweest (om de simpele reden dat de New-Yorkse beurs na de krach van 1987 bepaalde mechanismen heeft geïntroduceerd om een vrije val te voorkomen).

Van den Boogaard schrijft de redactie van ons Amerikaanse zusterstation CNBC duistere motieven toe die niet worden geschraagd door citaten van de redactie daar: “Het is de redactie niet ontgaan dat haar wereldwijde presentie mogelijke invloed heeft op het koersverloop op de verschillende beurzen.” Wie heeft bewezen dat die invloed bestaat, en wie zegt dat de redactie van CNBC daardoor haar gedrag verandert? Maar ook de feiten onderbouwen die veronderstelling niet; zie de bovengenoemde voorbeelden.

Wie echt wil begrijpen wat er op de beurzen gebeurt moet naar CNBC kijken, waar het nieuws zorgvuldig en van minuut tot minuut wordt gebracht, met uitleg en analyse van deskundigen. Wie een ander medium raadpleegt - een krant bijvoorbeeld - krijgt zijn informatie twaalf uur te laat, zonder enige garantie dat die informatie beter of completer is.

    • Michiel Bicker Caarten