Wildplakkers

Een van de bekendste slagvelden in Rotterdam is de voormalige meubelwinkel van Van Reeuwijk aan het Binnenwegplein. Muren en ruiten van het verloederde en met graffiti overdekte gebouw zijn over een afstand van vele meters volgeplakt. Affiches van De Lantaren en het Ro-theater domineren de gevel.

Aan de overkant, naast een bekende disco, is een muur van boven tot onder bedekt met reclame voor de MTV-Awards die later deze week in Ahoy' zullen worden uitgereikt. Op de kruising van Eendrachtsweg/Westersingel en de Oude Binnenweg zijn vrijwel alle lantaarnpalen twee meter hoog volgeplakt. “Elke nacht een nieuwe kleur”, zegt een plakker.

In Rotterdam woedt al maanden een plakoorlog. Muren, schuttingen, lantaarnpalen, glasbakken, elektriciteitshuisjes zijn met dikke lagen papier bedekt. Af en toe worden ze schoongemaakt, maar het duurt niet lang of ze zijn weer volgeplakt. “Het Amsterdamse bedrijf Plakker & Co probeert ons uit de markt te drukken”, zegt Daan Kooyman van het gelijknamige Rotterdamse publiciteitsbedrijf. Kooyman en nog enkele andere kleine Rotterdamse plakkers maken het regelmatig mee: “Onze affiches hangen er nauwelijks of er komt een ploeg van Plakker & Co die alles overplakt. Dat kost iedereen geld. Want opdrachtgevers betalen ons naar het aantal affiches dat werkelijk te zien is. Soms hangen we er 500 op, maar zijn er na korte tijd nog maar 200 te zien. En op grond van dat aantal worden we dan betaald.”

Wegens het risico van overplakken koos het Heineken Jazz Festival in augustus volgens Kooyman niet voor de gebruikelijke grote affiches, maar voor duizend kleine, die op allerlei plaatsen in de stad, uiteraard ook op lantaarnpalen, te zien waren.

De gemeente kijkt al jaren machteloos toe met als belangrijkste argument dat zij geen zeggenschap heeft over glasbakken en elektriciteitshuisjes, geliefde objecten voor plakkers. Roteb en het energiebedrijf Eneco geven jaarlijks miljoenen guldens uit om de 'buitenruimte' schoon te houden, maar het helpt niet zolang de plakoorlog voortduurt. Omdat een 'schone en mooie stad' hoog op de politieke agenda staat, zal een werkgroep wethouder Van der Tak (buitenruimte) eind januari van advies dienen. VVV Rotterdam, Stichting Rotterdam Festivals, discotheek Nighttown en twee 'plakkers', de Amsterdammers van Plakker & Co en het Rotterdamse Kooyman, nemen aan het overleg deel.

P. Swinkels, manager kunst en cultuur van de Rotterdamse VVV, streeft naar een oplossing zoals in zijn woonplaats Amsterdam. Daar zijn afspraken gemaakt waarmee iedereen kan leven. Swinkels: “Vooral de door de gemeente gesubsidieerde instellingen moeten meewerken. Het kan niet zo zijn dat subsidies via de voordeur binnenkomen en dat via de achterdeur opnieuw geld moet worden uitgegeven voor het schoonmaken. Wildplakkers moeten na een eerste waarschuwing gewoon een rekening krijgen voor de schoonmaakkosten. Voor de culturele scene moeten betaalbare alternatieven komen. En er moet rekening worden gehouden met een rechterlijke uitspraak dat er voor elke 6.000 mensen een gelegenheid moet zijn om het recht van vrije meningsuiting met affiches te kunnen uitoefenen.”

Een regeling is ook en misschien nog meer nodig, omdat sommige grote bedrijven die zich specifiek op jeugdige consumenten richten, steeds vaker grote aantallen affiches laten plakken. Sommige fabrikanten van sigaretten, alcohol en schoenen zoeken slecht lezende en zappende jongeren op met massale plak-reclame. Zo mogelijk naast de ingang van hun favoriete disco, zoals MTV bij Van Reeuwijk.