Judobond zegt clubtrainers de wacht aan

Spanning was er voldoende bij de NK judo. Terwijl de kampioenen van de mat stapten, kondigde de voorzitter van de judobond aan de belangrijkste clubcoaches op internationale toernooien geen licentie meer te geven.

DEN BOSCH, 3 NOV. Even was er het ongenoegen, maar uiteindelijk toch de waardering. Het publiek in de Maaspoort van Den Bosch was naar de nationale kampioenschappen gekomen om de veel geroemde judoka's spectaculaire worpen te zien maken, maar kreeg partijen voorgeschoteld waarin tactiek de overhand had. Waarom gooide Dennis van der Geest, een van de nieuwe helden van judoënd Nederland, zijn rivaal Denny Ebbers in de finale niet op zijn rug? Waarom zette Van der Geest niet net als die andere held Mark Huizinga een van zijn fraaie technieken in? Van der Geest won slechts door een straf van zijn tegenstander en dat was volgens het publiek een kampioen onwaardig. Daarom stortte het een vracht aan hoon over Van der Geest heen.

De jonge kampioen keek er niet van op. Wat weten die mensen nou van judo. Hij had gewonnen met een strijdwijze die een kampioen ook wel eens moet kunnen gebruiken. Dus wendde Van der Geest zijn gezicht naar het publiek en klapte in zijn handen. Als een ceremoniemeester dicteerde hij het klapvee op de tribunes. En zo kreeg Van der Geest dan toch het applaus dat hij verdiende.

Natuurlijk was niet iedereen rondom de judomatten tevreden met de afloop van de partij. In het kamp van de verliezer werd hardop gemopperd. De nederlaag vond men onterecht, de winnaar en zijn trainer (zoon en vader Van der Geest) deugden niet, hadden nooit gedeugd en zouden in de toekomst ook niet deugen. De verliezende judoka en zijn trainer waren nog niet bekomen van een verloren rechtszaak waarin Van der Geest zijn kwalificatie voor het WK afdwong ten nadele van Ebbers. En nu verloren ze al weer en huns inziens nog wel door een verkeerde beslissing van de arbitrage. Hoe onrechtvaardig is toch het leven.

Het verschil tussen judo en bijvoorbeeld voetbal is dat van judo slechts een handjevol mensen verstand heeft en van voetbal iedereen. Judo is niet alleen een spel van werpen, judo gaat verder: het is ook een subtiel spel van balansverstoringen. Dat vergt ook met mentale kracht. Daarom kan een partij waarin niet wordt gescoord ook boeiend zijn. Je hoefde na afloop van de partij tussen Van der Geest en Ebbers maar naar de gezichten te kijken om te begrijpen hoeveel kracht beide judoka's gebruikten.

Daarnaast had zowel Van der Geest als Ebbers een aanvaardbaar excuus om er niet met hun volle gewicht tegenaan te gaan. Van der Geest was na zijn triomftocht over 's werelds judomatten aanzienlijk vermoeid en met tegenzin naar het nationale titeltoernooi gekomen. Ebbers was na zijn nederlaag in de rechtszaal tegen Van der Geest ziek, zwak en misselijk geworden. Aanvankelijk wilde hij zich afmelden, maar uiteindelijk wilde hij toch niet verstek laten gaan. Een verliezer blijft niet thuis, die gaat er op uit om te winnen.

Ebbers en zijn trainer voelen zich benadeeld door de uitspraak in het kort geding waarin Van der Geest zegevierde. Maandenlang had hij getraind en was hij zelfs gedwongen in Japan trainingen te volgen om goed voorbereid te beginnen aan de WK. Hij had immers voldaan aan de kwalificatiecriteria en zou met de Nederlandse ploeg naar Parijs gaan. Omdat de rechter vlak voor de WK anders besliste, was alles voor niets geweest. Ebbers eist van de bond een schadevergoeding, zo'n 6.000 gulden voor gemaakte kosten.

En zo woekert het kwaad voort. Voorzitter en hoogleraar politicologie Letterie wendt al zijn kennis van mensen en machtsmechanismen aan om de wereld te zuiveren van kwade geesten. Dat wordt hem niet in dank afgenomen. Bijna ten einde raad heeft hij de drie belangrijke trainers - Visser, Van der Geest en De Kort - te verstaan gegeven dat tijdens internationale wedstrijden geen prijs op hun aanwezigheid als coach wordt gesteld. Ze krijgen geen licentie meer. Alleen de bondstrainer heeft het recht om te coachen.

Letterie zal clubcoaches en judoka's vragen een convenant te ondertekenen waarin gedragsregels zijn opgesteld. De voorzitter tolereert niet langer dat coaches in woord en geschrift de fatsoensnormen overtreden. Aan de belerende brieven van Visser aan het judobestuur, het verbale geweld van Van der Geest aan de rand van de judomat en de starre houding van De Korte moet maar eens een einde komen. Volgens Letterie schenden ze afspraken en brengen ze het judo in diskrediet met laatdunkende uitspraken in de media.

De judoka's hebben grote moeite met deze plannen. De meesten zijn al bijna twintig jaar pupil van hun clubtrainer en menen alleen door hen gecoacht te kunnen worden. Als zij niet akkoord gaan met de eisen van de bond, worden ze ook niet geselecteerd, is het antwoord van Letterie. Dan maar geen kampioenen meer. Dan maar geen judoka meer van de club Van der Geest, die gisteren liefst tien medailles haalde. Dan maar geen Dennis van der Geest op het internationale podium en geen Mark Huizinga, het grootste talent van Nederland van de laatste tien jaar dat gisteren het publiek in staat van opwinding bracht met fraaie worpen - en daarmee dan ook een ovationeel applaus oogstte.

    • Guus van Holland