Geen prettig interview voor Heertje

Dat was in Buitenhof voor prof. A. Heertje geen interview waaraan hij met evenveel plezier zal terugdenken als aan, ik noem maar iets, een doorsnee-lezing voor effectenhandelaren in l'Europe.

Of hij de tipgever was geweest voor de Fiod inzake directeur Han V. van commissionairshuis Leemhuis & Van Loon? Nee, dat was hij niet. Integendeel, hij leek juist te betreuren dat Han V. aangegeven wás. “Han V. is een vriend van mij. Een bekwaam, goed en loyaal mens. Ik ben verbijsterd over alles wat er nu te berde wordt gebracht. Hij is onschuldig tot de rechter hem heeft veroordeeld.”

Er waren twee belangrijke punten waarbij Heertje een opvallende terughoudendheid betrachtte. Hij vertelde dat hij nog steeds een rekening had bij Leemhuis & Van Loon ('daar is niets mis mee'), maar hij wilde niet uitleggen waarom hij er in 1995 zijn adviseurschap had beëindigd. “Ik had redenen waarover ik geen mededeling wil doen.”

Het tweede punt: als hij Han V. niet heeft aangegeven, heeft hij dan misschien andere personen of zaken aangegeven? Heertje aarzelde. “Dat zeg ik niet”, zei hij eerst. Toen, na een herhaling van de vraag: “Nee.”

Apropos, wat deed hij nu met zijn rekening bij Leemhuis & Van Loon, wilden zijn interviewers, Elles de Bruin en Hubert Smeets, weten. “Zolang er geen bewijzen zijn dat dit kantoor niet deugt, haal ik mijn rekening niet weg”, zei Heertje.

Voor de rest probeerde hij de onthullingen over de beursfraude zoveel mogelijk te relativeren. Het waren 'allemaal ongelukkige gebeurtenissen die nog geen reden waren voor een algemene veroordeling'.

Het was het type interview dat ik graag nog eens zou terugzien als alles achter de rug is, inclusief een eventuele rechtszaak tegen Han V. Heertje is dan hopelijk opnieuw te gast in Buitenhof en legt ons uit waarom hij destijds zei dat er met Han V. mogelijk 'veel minder aan de hand is dan men denkt'.

Als Heertje gelijk krijgt, gun ik hem die triomftocht van harte. Komt zijn 'bekwame, goede en loyale vriend' achter de tralies, dan hebben wij Buitenhof-kijkertjes nog enige professorale uitleg verdiend.

Het komt weinig voor: publieke figuren die in het openbaar hun ongelijk bekennen. Van Kooten en De Bie hadden er gisteren een hilarische sketch aan gewijd. De Bie had zich omgetoverd tot de reusgeworden grijnslach van Aad Nuis, die de lastige vragen van razende reporter Van Kooten over Weinreb onbeantwoord liet.

Er volgde een nijdige aftocht door de eindeloze gangen van een kantoorcomplex - bijna symbolisch voor de manier waarop deze zaak Nuis blijft achtervolgen.

Was het allemaal niet te vergelijken - wilde Van Kooten weten - met de jongen die bij zijn moeder uit de suikerpot had gesnoept, die dat meteen ferm had ontkend en daarom de rest van zijn jeugd voortaan in zijn leugentje moest volharden?

Het enige wat 'Nuis' kwijt wilde was: “Ik wil graag mijn excuses aanbieden voor het feit dat ik niet mijn verontschuldigingen kan maken.”

Wat betreft Van Kooten en De Bie: let op huismeester Kans die ik een grote carrière voorspel. Hij heeft alles in zich om uit te groeien tot het klassieke type van de geklofte jongen, die in de praktijk van het leven veel beter de weg weet dan de intellectuelen om hem heen. Ze hoeven hem niets te vertellen: hun eruditie is nooit opgewassen tegen zijn gezonde verstand.

Montignac? Onzinnig tijdverdrijf voor mensen 'met een aardappel in de keel'. Aan Kans' lijf geen polonaise. “Ikzelf ben ook te dik”, zei hij op zijn buik wijzend, “maar zo'n afdakje is juist goed voor het gereedschap eronder.”

Heel in de verte doet Kans denken aan die Haagse meneer Bres die ook dit seizoen weer in Het Lagerhuis mag opdraven om zijn volkse meningen te verkondigen. Zaterdag kon hij het weer eens winnnen dankzij jurylid Tonio Hildebrand die daarmee een geestverwant leek te bekronen. Toch vraag ik me bij Bres altijd af hoe lang ze bij de VARA nog blij met hem zullen zijn. Het zou me niets verbazen als hij ooit met meningen op de proppen komt waarvan de VARA onder geen beding de verspreider wil zijn.