Door HANS AARSMAN

Neef Koen is inmiddels tien en voetbalt op zaterdag in de D4. En ik op zondag met mijn vriendenclubje in het park. Op een maandag stond er een mooie actiefoto van Babangida in de krant. Koen is erg onder de indruk van Babangida. 'En hoe is het met jou gegaan, zaterdag?', schreef ik boven de foto en deed hem op de post. Dit schreef Koen terug.

'Nou vraag je me wat: of ik nog gewonnen heb zaterdag. Dat is de domste vraag die ik ooit gehoord heb. Tuurlijk winnen we wel. Met 6-1 en ik heb er twee gescoord. Bij de tweede goal maakte ik een wippertje. Toen begon iedereen Bergkamp, Bergkamp te roepen. En hoe ging het bij jou?'

Hoe het met mij is gegaan, daar vraagt ie wat. Niet zo glorieus in ieder geval. Met staaltjes van persoonlijke triomf kan ik zelden aankomen. Hoogstens een paar keer per jaar lacht het geluk mij toe en rolt er een in de touwen. Het lichaam doet vaak niet wat de geest wil dat het doet. Oppassen daarmee. Als het lichaam te weinig presteert om mee voor de dag te komen, kan de geest gaan dwarsliggen. Voor je het weet, voel je je doodongelukkig. Gauw iets anders zien te vinden om de geest mee bezig te houden. De wereld aan een kritische blik onderwerpen, bijvoorbeeld. Heldere gedachten krijgen, mooie zinnen maken. Ik denk wel eens dat het geschreven woord daar vandaan komt. De stuntels die in het veld staan te dromen, moeten ook wat. Geef ze een stuk papier, dan kunnen ze hun denkwerk daaraan toevertrouwen. Ik schreef Koen het volgende terug.

'Toen ik zondagmorgen mijn ogen opendeed, waren mijn gedachten al bij het voetbal. Als ik nou kalm begin, dacht ik, geen ingewikkelde ballen meteen (die dan toch niet aankomen). Rustig blijven tikken, dat ik langzaam in de wedstrijd groei. En dan steeds gewaagder gaan spelen. Maar er was een nieuwe bal, dat is altijd even wennen. Al gauw stonden we met 0-2 achter. Toen maakte onze midvoor een goal, het was een voorzet van mij, geloof ik, ik lette even niet op. Het stond in elk geval 1-2. We hebben nog onze best gedaan om er 2-2 van te maken, maar het werd 1-3 en uiteindelijk verloren we met 1-6. Peppino is dicht, had ik dat al verteld? Ze hebben al het ijs verkocht en zijn in de auto gestapt naar Italië. Volgend jaar maart rijden ze hetzelfde stuk weer terug.'