Hoe mijn tamagotchi bijna ontplofte!; Brieven over elektronische knuffels; Brieven over elektronische knuffels

Hoe moet je een elektronische knuffel, een tamagotchi, in leven houden? Die vraag stelden we vorige week op de Kinderpagina. Vooral veel ouders zitten met dat probleem. Want het kuikentje, dinosaurusje, katje, hondje of visje dat in het speelgoed computer-ei zit, moet de hele dag door eten en drinken en spelen.

Omdat de meeste meesters en juffen niet willen dat kinderen hun tamagotchi mee naar school nemen - die piept steeds als die wat nodig heeft - moeten ouders overdag voor de elektronische knuffel zorgen. En ouders zijn natuurlijk een beetje dom, als het om het verzorgen van computer-beestjes aankomt. Ze weten niet op welk knopje je drukken moet om het beestje eten te geven of de billen te vegen.

Daarom, schrijft Allard van Mossel (9 jaar, Zuidlaren), moet je je ouders je tamagotchi helemaal niet laten verzorgen. 'Je moet hem gewoon onder je kleren verbergen en mee naar school nemen, en af en toe naar de wc gaan en hem daar verzorgen. Dat doe ik nu ook.'

In zijn brief legt hij uit hoe dat zo gekomen is. Hij heeft twee tamagotchi. Een echte, dus een Japans computer-ei met kuikentje (tamagotchi betekent in het Japans: mijn lief ei), en een met een poesje, Kitty, heet die. Allard heeft ze beide van zijn eigen geld gekocht. Overigens heeft zijn vader bij het instellen van de wintertijd vorige week een fout gemaakt, en nu is Kitty weer nul jaar. (Zo zie je maar hoe dom ouders zijn met tamagotchi.)

Allard had zijn Kitty mee naar school genomen en de meester zag het. 'Meester zei: laat zien dat ding! Ik liet hem zien en hij pakte hem af', schrijft Allard. Op een tekening bij zijn brief is te zien dat de meester nog meer zei: 'En je neemt hem nooit meer mee anders gaat hij in de prullenbak!' Allard heeft zijn tamagotchi later toch weer teruggekregen. Overigens, schrijft hij, heeft hij ook een echte hamster.

Dick Kampman uit Amersfoort (8 jaar) heeft een dino in zijn tamagotchi. Die is al drie keer dood gegaan, maar nu heeft hij een vierde. Toen hij zijn brief schreef, afgelopen zaterdag, was die al drie dagen oud, en hij had hem flink te eten gegeven, want de dino woog al vijftig kilo. De eerste en de tweede dino uit zijn computer-ei vond hij saai, die wilden niet leren. Hij heeft ze met opzet dood laten gaan. Maar, schrijft hij: 'Ik vond het doodgaan een beetje zielig'.

Roderik Korving (8) uit Voorhout vindt zijn tamagotchi, een kuiken, leuk omdat hij eet 'en hij kan leuk springtouwen en hockyen.' Hij stuurt een uitleg. “Als je op knopje B drukt kan je alles doen”.

Een lange en kleurige brief kregen we van Lisette Wellens (10) uit Almere. Ze vertelt hoe haar tamagotchi (een katje, Kitty) bijna ontplofte toen ze batterijtjes ging wisselen. Ze had haar katje al negen dagen in leven gehouden, maar toen haar zusje het overnam ging het elektronische beestje dood. 'Nou, als mijn ouders hem moeten verzorgen zal het helemaal wat worden', schrijft Lisette. Zij krijgt het hoe-behandel-ik-mijn-Tamagotchi-boek toegestuurd.