Restaurant; Restaurant Liefhebber; 1

Kloveniersburgwal 5, Amsterdam. Tel 020-4200418. De keuken is van di t/m zo open van 17u30-22u.

Tomatenpesto' staat ergens op de menukaart van het Portugees georiënteerde restaurant Liefhebber, op een steenworp afstand van de Amsterdamse Nieuwmarkt. Deze 'pesto' kan eigenlijk nog wel, maar het is opvallend hoe vaak die term tegenwoordig te onpas wordt gebruikt. 'Pesto' mag dan wel zoiets als 'gehakt' betekenen, maar niet alles wat gehakt is, mag zomaar pesto heten. Pesto van shiitake met amandelen, en van stilton en bosuitjes - je kunt het zo gek niet bedenken. Straks krijg je nog 'pesto' van aardappelen, wortels en uien. Maar dat is en blijft natuurlijk gewoon hutspot.

Als je er even voor gaat zitten, zijn er voorbeelden genoeg te vinden van dergelijke verbale maïzena: 'gebraiseerde', 'op een bedje van', 'een carpaccio van', praktisch geen menukaart doet het meer zonder. “'Gekneusd' als in: 'gekneusde roze pepers', is er ook zo één”, merkt mijn tafelgenoot op. Waar eindigt dit? Bij 'Verzwikte kalfsschenkel? Geblesseerde kwartel? In een mitella van bladerdeeg? Sommige restauranthouders zouden het opstellen van menukaarten wellicht moeten uitbesteden aan culinaire tekstbureaus, die dat exquise klinkend, maar welbeschouwd alleen maar gezocht keuken-idioom weten te vermijden.

Het korzelige begin van dit stukje is niet terecht, want dit staat niet in verhouding tot de kwaliteit van het gebodene. Restaurant Liefhebber is met de robuuste, op onversneden vis en vlees gebaseerde keuken een mooie aanwinst voor het toch al ruime assortiment etnische keukens rond de Nieuwmarkt. Wie uit eten wil, kan rond het plein altijd terecht.

Er zijn twee eetgedeelten bij Liefhebber: beneden en boven achterin - daar hebben wij plaatsgenomen. Het Habitat-Jencikova-interieur doet niet vermoeden dat men hier Portugese gerechten serveert, of wat voor keuken dan ook.

Liefhebber - vreemde naam eigenlijk voor een gelegenheid die voor negentig procent Portugese gerechten serveert. Maar daar heeft de patron een eenvoudige verklaring voor: hij heet zo. De verbinding met de Portugese keuken is ook snel gelegd: Liefhebber en zijn vrouw hebben al jaren een huis in Portugal.

Afgezien van dagsalades en -soepen zijn er vier vaste voorgerechten. Wij willen gewone groene sla - die overigens niet op de kaart staat (ƒ 4,50) - en met citroen besprenkelde 'bacalhau-kroketjes' (ƒ 10), die in Portugal 'pastel de bacalhau' heten en doorgaans als tapas over de toog gaan. 'Kroket' is eigenlijk niet het woord: er zit geen laag paneermeel om. Op de wijnkaart staat een bescheiden aantal Franse, Italiaanse, Spaanse en Portugese flessen. Het wordt de Candido Salice Salentino (ƒ 27,50), want die is altijd goed.

Er zijn zeven hoofdgerechten, waaronder de in een Portugees restaurant onontkoombare Frango com piri piri à ƒ 19,50. Er is ook een - laat ze het in Portugal maar niet horen - vegetarische schotel van ƒ 19,50. We nemen de goedgevulde Cataplana (ƒ 29,50) met gamba's, kokkels, kip en worst, en kalfsrollade gevuld met rauwe ham en geitenkaas (ƒ 29,50).

Aangezien het entresol-gedeelte inmiddels leeg is, op ons na, komt de ober een soort schelletje brengen; voor als we hem nog nodig hebben. Bij de koffie verschijnt een macieira, Portugese brandy. Die kost normaal ƒ 6,50, maar blijkt nu van het huis te zijn. Als geste voor de wat laat gearriveerde wijn bij het voorgerecht. Welnu, excuses aanvaard. We laten het belletje nog maar eens rinkelen.