Fiere taal van een moedig mens

De zorgen van de één zijn niet de zorgen van de ander. De journaliste Stella Braam, bijvoorbeeld, denkt aan levensgevaar en Daphne Deckers maakt zich bezorgd over geld.

Het geld van haar tennissende partner Richard Krajicek. De aanstaande moeder ('ik wilde een half jaar met hem meereizen om zwanger te raken, het was in één week al gelukt') vertelt in Vrij Nederland dat ze een beetje boos is op zakenblad Quote, dat schreef dat Richard 55 miljoen gulden bezit. Daphne zegt dat ze bij Quote een kapotte rekenmachine hebben: “Als hij echt zoveel geld had, stond hij vast niet meer te tikken. (...) Je weet nooit wie je op rare ideeën brengt. Bij de firma List & Bedrog hangt die lijst van multimiljonairs al op de muur.”

De naam van de journaliste Stella Braam staat ook op een lijstje, samen met die van Mehmet Ülger. Samen hebben ze een boek geschreven over de mafiapraktijken van de Turkse Grijze Wolven. Dat leidde tot zulke realistische dreigementen, dat ze - mede op advies van de politie - vijf weken geleden zijn ondergedoken. HN Magazine, het zeer oecumenische opinieblad, heeft een nogal naïef vraaggesprek met Braam. Daarbij komt ook ter sprake dat de journaliste vaak undercover werkt.

Interviewster Tanya van der Spek legt uit. “In de journalistiek wordt vaak gekibbeld of undercoverjournalistiek ethisch verantwoord is. De Raad voor de Journalistiek zegt dat een journalist zich altijd als zodanig moet voorstellen en zijn informant op de hoogte moet brengen van zijn bedoelingen.” Is Braam dus fout? Nee, want de Raad voor de Journalistiek zegt iets anders. Namelijk: openlijk werken is de regel, maar als er geen andere weg is en het maatschappelijk belang is groot genoeg, kan undercover werken verantwoord zijn.

Braam kondigt in De Groene Amsterdammer aan dat zij weer teruggaat naar huis, dreigementen of niet. “Een journalist hoort onder de mensen te zijn. Wie onderduikt, is ten dele monddood. Dan zijn er twee mogelijkheden. Je kiest een ander vak, of je gaat door als onderzoeksjournalist. Ik kies voor dat laatste.” Fiere taal van een moedig mens.

Braam is in haar artikel ook bitter. De journalistenbond heeft haar weliswaar een kogelvrij vest geschonken, maar de recherche kan haar geen bescherming garanderen. De journaliste constateert dat na de ontsnapping van de crimineel K., vorige week, rechters en een officier van justitie wél bescherming kregen. Haar conclusie: “Mocht Mehmet Ülger of mij wat overkomen, dan is minister Dijkstal de eerstverantwoordelijke.”

Volgens HP/ De Tijd wórdt hij overigens al eerstverantwoordelijke, in de VVD. Het zit zo: Bolkestein wil minister van Buitenlandse Zaken worden (D66 krijgt in ruil Defensie), Dijkstal volgt hem op. Jorritsma zou ook kunnen, maar die heeft te veel 'lichaamstaal'.

Wat zijn zulke speculaties van politieke deskundigen waard? Net zoveel als voorspellingen van beursanalisten, om maar eens een bedreigde soort te noemen. Elsevier consulteerde een aantal van die heren en die zeggen eensgezind: kopen. Selectief natuurlijk, héél selectief. Maar een jaar geleden sloegen ze allemaal de plank mis: niemand voorzag de fabelachtige hausse. Werkelijk dramatisch fout was Roel Gooskens, directeur van het effectenhuis Van Meer James Capel. Zijn aanbevolen fondsen stegen maar een treurige 18,6 procent, de door hem áfgeraden fondsen (o.a. KLM) werden 65,83 procent meer waard. Dat vinden ze echte beurshumor.

Nog meer koffiedik: wie wordt het tweede Nederlandse lid van het Internationaal Olympisch comité ? Kandidaten zijn, volgens Vrij Nederland: Ard Schenk, Wouter Huibregtsen (McKinsey) en Erica Terpstra. Mijn voorstel is een eerlijk openbaar examen: 400 meter zwemmen, 5.000 meter schaatsen, en voorts moeten ze een tombola organiseren. Wie het eerste klaar is wint.