Varkens

Met instemming heb ik het stuk van Leon de Winter gelezen (NRC-Handelsblad, 25 oktober). Ook ik maak me over de punten die hij naar voren brengt, grote zorgen en deel zijn verontwaardiging om zoveel passiviteit en tevredenheid met het eigen bestaan. Toch wil ik graag een kanttekening maken. Er is een groot aantal zaken goed mis en De Winter heeft natuurlijk een keuze moeten maken.

Maar als hij over NU praat en dat doet hij in geval van Voskuil, dan heb ik een tegenvraag. We hebben in ons land heel veel asielzoekers, opgedreven mensen, van huis en haard vervreemd, in een land waar ze niet bepaald gastvrij worden ontvangen. Als ze zijn 'uitgeprocedeerd', worden ze letterlijk op straat geschopt door onze eigen overheid. Gewoon op straat gelazerd, anno 1997, door de mensen op wie wij moeten stemmen.

In tentenkampen kleunen ze bij elkaar en als de kerken hen helpen, zegt de krant in haar commentaar, dat de kerken niet op de stoel van de rechter mogen gaan zitten! Toen diezelfde kerken dat onder de oorlog niet deden (maar hun mond hielden) waren we daar later - terecht - door geschokt.

Ik stel voor dat De Winter doet wat Voskuil doet voor dieren, hij organiseert een landelijke demonstratie tegen het onrecht wat nu dagelijks plaatsvindt tegen de allerzwaksten in onze samenleving, de asielzoekers. Ik zal de eerste zijn om deel te nemen, maar ik zal ook weer mijn handtekening zetten en graag betalen voor de actie van Voskuil die door Van Zomeren wordt voortgezet en naar ik hoop daarna door vele andere schrijvers. Daadkracht De Winter, het kan nog. Het is niet te laat, kijk niet weg.

Het is heel eenvoudig om het leed van dieren te kleineren tot een sudderend karbonaadje. Maar dat is niet de essentie van Voskuils actie. Die is gericht tegen de hele bio-industrie en je hoeft geen vegetariër te zijn om je te kunnen inzetten voor een diervriendelijker bestaan.