Van Basten laat in San Siro oude tijden herleven

Vierenhalf jaar had Marco van Basten geen officiële wedstrijd meer gespeeld. Gisteravond betrad hij nog één keer het veld van San Siro in Milaan, voor het afscheid van Franco Baresi.

ROTTERDAM, 29 OKT. Wat was het mooi om Marco van Basten weer in een vol stadion in actie te zien. Het ging in een flink tempo lager dan vroeger, maar zijn bewegingen deden soms nog aan de oude topspeler denken. Zijn optreden van gisteravond riep ook droeve gedachten op. Er was het besef dat deze geniale Van Basten met zijn 32 jaar eigenlijk nog gewoon successen had moeten vieren op de voetbalvelden.

Een niet te genezen blessure weerhoudt hem daar sinds 1993 van. En nu hield Van Basten het met zijn gehavende enkel, vernield door schoppen van gestoorde verdedigers, slechts 26 minuten vol bij zijn rentree in Milaan. Hij genoot er niet minder om. Het plezier straalde van zijn gezicht af. Van Basten, met het vertrouwde nummer negen op zijn rug, was gretig en zocht voordurend contact met de bal. Eén keer probeerde hij zelfs een van zijn befaamde omhalen uit. In zijn half uurtje scoorde hij bijna nog, maar oog in oog met de keeper bleef de bal achter zijn been haken.

De avond in San Siro draaide uiteraard om Franco Baresi, de afzwaaiende captain van AC Milan. Maar van al de coryfeeën die het feest kwamen opluisteren, kreeg Van Basten veruit de meeste bijval van de supporters die op deze avond de malaise van het huidige Milan even konden vergeten. Er hingen spandoeken over de balustrades waarop mooie teksten over de populaire Nederlander stonden. Nostalgia Van Basten.

Hij vond dat hij niet mocht ontbreken bij het afscheid van zijn oud-ploeggenoot Baresi. De Nederlander maakte deel uit van een ploeg met oude en huidige sterren van AC Milan die tegen een wereldelftal speelde, met spelers als Romario, Zico, Gerets, Blind en Ronald de Boer. Van Basten kon bijna niet wachten om het veld te betreden. Heel bewust had hij zich twee jaar volledig afzijdig gehouden van het voetbal. Het deed hem te veel pijn zich bij zijn geliefde sport te laten zien. Die periode ligt nu achter hem.

Van Basten, die vrijdag 33 wordt, zegt “uit de tunnel” te zijn en vraagt zich af of hij net zoals veel van zijn voormalige collega's trainer wil worden. Anderhalf jaar geleden werd hij voor het laatst geopereerd aan zijn enkel, die goed is vastgezet. Maar topvoetbal blijft voor altijd onmogelijk. Wel kan Van Basten zonder al te veel pijn met vrienden een balletje trappen in het park, net zoals hij ook regelmatig tennist en golft.

Hij wist dat hij het gisteravond maar kort zou volhouden. Graag had hij nog wat langer gespeeld, maar het zat er niet in. Hij vroeg zelf om een wissel en kreeg bij zijn vertrek een ovatie. Typerend was dat Van Basten ook in zo'n vriendschappelijk partijtje niet ongehavend uit de strijd kwam. Hij had een flinke snee in zijn neus. Niet lang na hem kwamen ook de twee andere Nederlanders uit Milans glorietijd, Ruud Gullit en Frank Rijkaard, naar de kant. Franco Baresi was pas na 83 minuten klaar. Zoals het hoort, ging Milan toen al met 5-1 aan de leiding. Geëmotioneerd liep Baresi een ereronde, hij huilde en zijn fans huilden. Als eerbetoon aan de grote aanvoerder zal er bij AC Milan nooit meer een speler in het shirt met nummer zes lopen. Dat zou eigenlijk ook bij nummer negen zo moeten zijn.