Feyenoord club zonder visie

Feyenoord heeft na het ontslag van trainer Arie Haan behoefte aan een mannetjesputter met een gepantserde huid. En aan een bestuur dat een consistent beleid gaat voeren.

ROTTERDAM, 29 OKT. Ministers kunnen soms fout op fout stapelen zonder te worden weggestuurd, voetbaltrainers worden nog altijd afgerekend op de resultaten van hun elftal. Een week geleden gooide Feyenoord-voorzitter Jorien van den Herik al zijn overredingskracht in de strijd om Arie Haan als trainer te behouden, zeven dagen en twee (te verwachten) nederlagen later werd de oefenmeester door de markante autocraat op de keien gezet.

Van den Herik heeft geluisterd naar de toeschouwers, die al weken riepen 'Haan gaat eraan'. Dat heeft zijn gevaarlijke kanten. Want als je het legioen zijn zin geeft, kun je na elke nederlaag een nieuwe trainer aanstellen. Al moet vermeld worden dat Haan er zelf ook geen gat meer in zag. Ongrijpbare machten hebben hem de das omgedaan. Hij kon niet voldoen aan de hoge verwachtingen die een club als Feyenoord altijd onder druk zetten.

Na het ontslag van de Winschotenaar staat Van den Herik voor een krachttoer. In Zeist blaast hij altijd hoog van de toren, bij Feyenoord moet hij zelf maar eens een consistent beleid gaan voeren. Er is in De Kuip al vele jaren trammelant. Het wordt tijd voor een duidelijke voetbalfilosofie. Die begint bij de beleidsbepalers. Het voorbeeld zal in Rotterdam rauw op de maag vallen, maar Ajax heeft bewezen dat bestuurders het succes kunnen beïnvloeden.

Waarom loopt de Amsterdamse ploeg als een trein? Omdat de door het bestuur aangetrokken trainer Morten Olsen perfect bij de cultuur van de club past en bovendien een half jaar de tijd kreeg om versterkingen te zoeken. Waarom werd PSV afgelopen seizoen kampioen? Omdat de inmiddels vertrokken voorzitter Bill Maeyer naar een evenwichtige trainer zocht die PSV weer herkenbaar voetbal moest laten spelen. Deze werd gevonden in de persoon van Dick Advocaat.

De alleenheerser Van den Herik zal een trainer moeten zoeken die Feyenoord weer een eigen gezicht geeft. Een persoonlijkheid met een duidelijke spelopvatting en tegelijkertijd een gepantserde huid tegen de bijtende kritiek. De tijd dat een type als 'Koning' Ab Fafié Feyenoord kon redden is voorbij.

In Arnhem zit momenteel een man nerveus te schuiven op een stoel waarvoor hij eigenlijk geen zitvlees heeft. Hij groeide op in Charlois en was ooit jeugdtrainer bij Feyenoord. Na de scepter te hebben gezwaaid bij onder meer Ajax, Volendam, Real Madrid en het Nederlands elftal heeft hij nog één vurige wens: Feyenoord. Het is evenwel de vraag of de bij Vitesse uitgerangeerde Leo Beenhakker, die weliswaar met zijn kennis van de Spaanse taal uit de voeten kan in deze spelersgroep, op zijn plaats is in De Kuip. Feyenoord zoekt een man met frisse ideeën. Een mannetjesputter à la Groningen-trainer Wim Rijsbergen die ook raad weet met de erfenis van Haan.

In twee jaar werden onder het bewind van Haan zeventien aankopen gedaan. Slechts enkele spelers voldeden aan de verwachtingen. Claeys, Saganowski, Farouk en Tati waren de grootste mislukkelingen. Zij kwamen nauwelijks aan spelen toe. Maar ook bij 'versterkingen' als de kleine Connolly, Picun, Graff en zelfs Julio Cruz, spelers die wel werden opgesteld, moeten vraagtekens worden gezet. Vier Argentijnen en een Uruguayaan kwamen naar De Kuip na bemiddeling van de ex-voetballers Basualdo en Zarate, die Haan nog kende uit zijn Duitse tijd. Volgens Haan zouden in Europa geen betaalbare voetballers meer rondlopen.

De nieuwe trainer zal moeten saneren. Zo is er ook weer werk aan de winkel voor makelaars. Feyenoord moet werken aan de toekomst, desnoods ten koste van dit seizoen.