Raketbrandstof

Met enig vermaak las ik over het onder andere bij TNO in zwang zijnde 'belgicisme' 'stuwstof' voor een raketbrandstof, dat de heer H.F.R. Schoyer in de Brievenrubriek van 23 oktober propageerde. Dat een raketbrandstof niet zozeer dient voor verwarmingsdoeleinden maar voor de voortstuwing ervan wil nog niet zeggen dat 'raketbrandstof' een onjuiste term is en het woord 'stuwstof' de enig juiste term.

De Engelse term 'propellant' is alleen ingevoerd om aan te geven dat een raket naast brandstof ook een oxidatiemiddel aan boord dient te hebben. De verbranding vindt niet plaats met behulp van zuurstof uit omringende lucht. Er zijn dus in beginsel twee 'propellants' aan boord van een raket. Bij een vaste brandstof-raket is er als regel slechts één stof aanwezig: een mengsel van brandstof en oxidatiemiddel. Er is niets op tegen om het begrip brandstof naar beide stoffen of het mengsel uit te breiden. Branden betekent in beginsel niet meer dan reageren onder vlammen. En dat doen de beide 'raketbrandstoffen' dan ook zichtbaar met elkaar! Beter is het de beide 'brandstoffen' te onderscheiden in een reductiemiddel en een oxidatiemiddel. Overigens is ook voor Engelstaligen een 'propellant' doodgewoon zoiets als een 'racket fuel' oftewel een 'raketbrandstof'.