...en het CDA heeft Berdien

Nee, dan stralen de sterren toch helderder voor het CDA. Bij fluitiste Berdien Stenberg bijvoorbeeld is er heel wat minder aarzeling te bespeuren over hun inzet voor de christen-democratische zaak. Zij staat op een verkiesbare plaats op de CDA-lijst in Almere. Stenberg heeft zich nu reeds op de Almerense politiek gestort. Ze doet dat overigens onder de naam Berdien Bertsch, de naam van haar echtgenoot, om verwarring en vermenging van amusement en politiek te voorkomen.

Het regionale blad De Almare maakte dit voorjaar melding van haar verzet tegen de uitbreiding van Almere Haven. “Is het centrum van (Almere) Haven er voor de bewoners, of zijn de bewoners er voor het centrum?”, zo vroeg ze zich hardop af. Almere kan op haar rekenen als gemotiveerd bestrijdster van megalomane uitbreidingsplannen. Mede daarom wilden CDA-jongeren haar voor de landelijke politiek kandideren, maar daar voelde Stenberg niet voor. “Dat betekent dat ik mijn fluit voor 99 procent in de wilgen moet hangen. Daar ben ik nog niet aan toe”, zei ze in een vraaggesprek.

Ook in de lokale politiek blijft het echter oppassen voor Stenberg. Dezelfde Almare publiceerde een interview met raadslid Eras Wijkhuizen, die werd gepasseerd voor de nieuwe kandidatenlijst. Hij verwijt daarin Bertsch een roddelcampagne tegen hem te zijn begonnen, als zou hij een wethouderszetel hebben willen kopen. “U begrijpt dat ik diep in mijn integriteit was, en nog steeds ben aangetast.” De Almare begreep dat: het blad plaatste althans het interview prominent op de voorpagina.

Ook schaatskampioene Yvonne van Gennip, die na haar sportcarrière op zoek was naar andere activiteiten, wilde zich inzetten voor de lokale gemeenschap. Ook Van Gennip, onder meer bekend vanwege de interviews waarin ze gedetailleerd ingaat op haar geloofsleven, werd gerecruteerd door het CDA. Toch was ze geen lid van de partij toen ze door de Haarlemse afdeling van die partij werd benaderd voor een plek op de lijst voor de komende gemeenteraadsverkiezingen. Toen ze voorbeelden in de politiek moest noemen, kwam ze niet op Lubbers, Heerma of De Hoop Scheffer, wel op Kok en Bolkestein.

Met Van Gennip lijkt het CDA een tweede Jacques de Milliano te hebben binnengehaald, de ex-Artsen zonder Grenzen-voorman, die onomwonden standpunten in de publiciteit innam die niet noodzakelijkerwijs die van zijn partij waren. Gevraagd naar haar standpunt over de familie-Gümüs, zei Van Gennip tegen het Haarlems Dagblad: “Als er twijfel is, moet je ze niet terugsturen. Mijn hart zegt: 'Ik heb nog wel een kamertje over, kom maar bij mij.' (-) Als er regels zijn, dan zijn er ook uitzonderingen. En dat is ook goed, anders krijg je een communistisch Rusland.”

Vooralsnog staat Van Gennip op een onverkiesbare plaats. Maar misschien kan ze op eigen kracht via voorkeursstemmen toch in de Haarlemse gemeenteraad verkozen worden. In dat geval zal zowel het CDA als de raad nog het nodige van haar horen: “Ik ben wel een bijtertje. Loop niet te zeuren en te zeiken, zo ben ik.”