Arbeidsmarkt

In NRC Handelsblad van 18 oktober, gaf advocate Arlette Blees haar mening over de wetsvoorstellen 'Flexibiliteit en Zekerheid', die deze week in de Tweede Kamer worden behandeld. Zij deed dat onder de alarmerende kop 'Einde van een vast dienstverband nadert'. De voorstellen zouden slechts ten koste gaan van de rechtspositie van werknemers en zelfs bestaande rechtsbescherming zou worden teruggedraaid.

Ten eerste: de zogenaamde draaideurconstructie waar zij met dit laatste op doelt wordt nu juist in deze voorstellen expliciet onmogelijk gemaakt (het nieuwe artikel 668a lid 2). In zoverre is de stelling van Blees dus feitelijk onjuist. En de 'pauze' die een werkgever moet nemen tussen twee contracten voor bepaalde tijd wordt verlengd van 32 dagen tot meer dan drie maanden. Daar staat tegenover dat hij nu meer contracten achter elkaar kan sluiten dan vroeger zonder dat ontslagvergunning nodig is. Dat is evenwichtig geregeld.

Ten tweede moet nu eens de mythe worden doorgeprikt dat flexibiliteit en zekerheid elkaars tegengestelde zijn. De kern is dat daar waar veel vraag is naar flexibiliteit, degene die flexibiliteit kan bieden juist zeker is van werk. Zij het dat hij wellicht wat vaker van werkgever zal wisselen. Dat biedt met name ook kansen aan degenen die nu langdurig langs de kant blijven omdat er te weinig dynamiek op de arbeidsmarkt is.

En er zullen zeker vaste dienstverbanden blijven. Zo zullen juist onder de nieuwe wetgeving ook uitzendkrachten mogelijkheden krijgen voor een vast dienstverband met het uitzendbureau. De wetsvoorstellen zijn evenwichtig en vormen een belangrijk instrument tot het verbeteren van de werking van de arbeidsmarkt.