Ghost Dad

Ghost Dad (Sidney Poitier, 1990, VS). TV10, 21.30-22.55u.

Om niet helemaal duidelijke redenen heeft de Amerikaanse acteur, schrijver en (stand-up) comedian Bill Cosby (1937) nooit in de bioscoop het succes mogen smaken dat hij op televisie geniet. Zijn bescheiden filmografie (zo'n 12 titels) behoort tot niemands parate kennis. Maar wie herinnert zich niet de tv-serie I Spy (1965-1969) en de uiterst succesrijke, door Cosby ontwikkelde, geproduceerde en gespeelde Cosby Show (1984-1992)? Cosby lijkt geboren voor de vluchtigheid der televisie, en niet voor de iets langere adem van de bioscoop.

Het kan geen toeval zijn dat een van zijn meest recente bioscoopfilms, de in Nederland direct naar de videotheek verwezen, bovennatuurlijke komedie Ghost Dad, voor alles de contouren vertoont van een uit de hand gelopen aflevering van een sitcom voor het hele gezin. Ghost Dad, geregisseerd door Sidney Poitier met wie Cosby in de jaren zeventig al een drietal films maakte, kent een glashelder, om niet zeggen bot uitgangspunt. Een weduwnaar (Cosby) met drie jonge kinderen, van wie de oudste het huishouden bestiert, heeft drie jaar eerder zijn financiële reserves uitgegeven aan de vergeefse operaties voor zijn vrouw. Nu werkt hij zich uit de naad, met uitzicht op promotie. Veel thuis is hij niet, maar van alle afwezige vaders is hij een van de amusantste: de bedverhaaltjes voor zijn kleinste laat hij achter op een cassettebandje.

En dan vindt hij ook zelf, op miraculeuze wijze, de dood. Dat wil zeggen: voordat hij naar het hiernamaals vertrekt, mag hij nog enkele dagen - als een slechts in duisternis zichtbaar spook - rondwaren om zijn zaakjes op orde te krijgen. Zijn aandacht gaat vooral uit naar een cruciale transactie op kantoor, maar gaandeweg krijgt hij in de gaten dat zijn kinderen per saldo belangrijker zijn. Net als in de verwante speelfilm Ghost (Jerry Zucker, óók uit 1990) leert de man postuum de essenties van het leven kennen. En de opvoedkundige family man Cosby kan onderwijl zijn vertrouwde moraal kwijt over het primaat van het gezin.

En met zijn overlijden komt het uiteindelijk wel goed. Ghost Dead is per slot televisie. En u weet: televisie lijkt, nòg minder dan film, nauwelijks op de werkelijkheid.