Ewan McGregor

In een reeks profielen van eigentijdse sterren deze week de jonge Schot Ewan McGregor, hoofdrolspeler in Trainspotting en het deze week in de Nederlandse bioscoop arriverende Brassed Off.

Alleen al de aankondiging dat hij de hoofdrol van Obi Wan 'Ben' Kenobi - de jongere versie van Alec Guinness' personage - zal spelen in de nieuwe Star Wars-trilogie (George Lucas, 1999), maakte de afgelopen maanden op het Internet en de covers van diverse Amerikaanse bladen een superster van Ewan McGregor (Crieff, 31 maart 1971). De keuze van de jonge Schotse acteur, die tot nu toe voornamelijk in Europese 'art movies' te zien was, voor deze blockbuster lijkt in tegenspraak met wat McGregor in interviews meldde: dat hij nooit een rol zou accepteren in 'rotzooi van het type Independence Day, alleen maar om het geld en de roem'. Star Wars is echter een verhaal apart, en dat niet alleen omdat McGregors dochtertje zes zal zijn als de film uitkomt. Toen McGregor die leeftijd had, in het conservatieve Schotse provinciestadje Crieff, kreeg hij af en toe bezoek van zijn oom uit Londen, een in modieuze outfit gestoken bijrolacteur (Denis Lawson), die in alle drie de Star Wars-films een X-wing-piloot speelde. De gedachte er zo bij te mogen lopen droeg veel bij aan McGregors beslissing acteur te worden.

Er zijn maar weinig jonge sterren die je je vooral met een groot glas bier in de hand voorstelt. McGregor speelde niet alleen een pubs bezoekende junkie in Trainspotting (Danny Boyle, 1996), maar ook hoofdrollen in de andere twee films van Boyle, Shallow Grave (1994) en A Life Less Ordinary (1997). In het kassucces Brassed Off (Mark Herman, 1997) blaast hij mee in de mijnwerkersbrassband en ook zijn debuut tegenover Robin Williams in de Schotse flop Being Human (Bill Forsyth, 1993) en rollen in twee televisieproducties van Dennis Potter (Lipstick on Your Collar en Karaoke) lijken mijlenver verwijderd van de wereld van het Californische bronwater.

Binnenkort is McGregor te zien als mortuariumportier in Nightwatch en als naar David Bowie en Iggy Pop gemodelleerde popster uit de Seventies in Todd Haynes' Velvet Goldmine. Opvalllend was ook zijn aanwezigheid in twee kostuumfilms, de Jane Austenverfilming Emma (1996) en, als 18de-eeuwse Nederlandse tuinarchitect, in The Serpent's Kiss (1997).

Wanneer McGregor Sean Connery eenmaal van de troon gestoten zal hebben als beroemdste Schot in medialand, hoeven de fans in ieder geval niet ver te zoeken naar obscure naaktfoto's van hun appetijtelijke idool. De filmer en kunstenaar Peter Greenaway heeft altijd een fijne neus gehad voor toekomstige sterren, zoals Tim Roth, Joely Richardson, Ralph Fiennes en Julia Ormond. In The Pillow Book (1996) liet Greenaway geen plekje van McGregors lichaam onbelicht, slechts gehuld in gekalligrafeerde lettertekens. De fanzines verwijzen al fijntjes naar videocassettes van Greenaway's film voor een glimp van McGregors eigen 'lichtsabel'.

McGregor moet vooralsnog een beetje lachen om al dit gedoe; je weet nooit of hij die nuchtere instelling vol zal kunnen houden, maar in zijn films wekt hij in ieder geval de indruk van een ster die met beide benen op de grond staat.