Republiek Congo

In de editie van 16 oktober geeft NRC Handelsblad een beeld van de situatie in de Republiek Congo dat mij noopt tot het uitdrukken van de grootste bedenkingen.

Het artikel op de voorpagina 'Franse wapens beslissen in Congo' van Dirk Vlasblom, meldt verscheidene keren dat de Franse regering in de crisis die Congo doormaakt, een partijdige rol zou hebben gespeeld. Ik merk op dat geen enkel feitelijk element wordt aangedragen om deze beweringen te staven.

Het lijkt mij nodig er aan te herinneren dat de werkelijkheid geheel anders is. Het beleid van de Franse regering ten aanzien van de Congolese crisis is volkomen duidelijk geweest: - Vanaf het begin, en zonder ophouden, is benadrukt dat er geen sprake kon zijn voor Frankrijk zich in deze binnenlandse crisis te mengen. - Van 6 tot 20 juni zijn Franse troepen ingeschakeld om buitenlandse staatsburgers (6.000 personen in totaal, waaronder Nederlandse burgers) te evacueren. Na het vervullen van hun taak, hebben zij het land verlaten. - Sinds het begin van de gebeurtenissen in juni jongstleden, heeft Frankrijk onophoudelijk de inspanningen van de internationale gemeenschap gesteund om een vreedzame en politieke oplossing te vinden voor het interne conflict in Congo. Frankrijk heeft niet afgelaten de Verenigde Naties te vragen een vredesmacht op te zetten die, in zijn ogen, een stabiliserende rol had kunnen spelen ter ondersteuning van de internationale bemiddeling door president Bongo, bijgestaan door de presidenten Eyadema en Diouf, samen met de inspanningen van de heer Sahnoun, de persoonlijk afgevaardigde van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties en van de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid. De Franse regering heeft deze bemiddelingspoging steeds gesteund.

Iedereen kent de zeer nauwe banden die Congo met Frankrijk verbinden. Brazzaville heeft een historische rol gespeeld, want het Franse verzet heeft er gezeten en generaal De Gaulle hield er zijn eerste toepraak die de dekolonisatie aankondigde. Frankrijk heeft dus met bijzondere gevoeligheid een crisis gevolgd die dit land heeft verscheurd, en die het verlies van mensenlevens, materiële vernielingen en lijden van de bevolking ten gevolge heeft gehad. Daarom heeft het zich de grootste terughoudendheid opgelegd door elke inmenging te weigeren en door tegelijkertijd door te gaan met alle pogingen om te komen tot een duurzame en vreedzame oplossing.