In de Nationale Overgangsweek

Hebben vrouwen in de overgang minder behoefte aan seks?

Het antwoord op deze vraag krijgt u na de reclame.

Eerst even tekst en uitleg over het thema van vandaag: de vrouw in de overgang. Waarom nú? Omdat het, zo leerde ik gisteren bij Catherine Keijl, de Nationale Overgangsweek is.

Ze zei er niet bij wie deze week heeft ingesteld, maar ik neem aan dat we de initiatiefnemers moeten zoeken in de hoek van medische lobbygroepen, die nooit te beroerd zijn om een pilletje hier en een preparaatje daar te pushen.

De Nationale Puberteitsweek. De Nationale Depressieweek. De Nationale Midlife-crisisweek. De Nationale Kankerweek. Eindeloos zijn de mogelijkheden.

Over de overgang zélf ga ik verder niet lacherig doen. In de eerste plaats omdat ik dat niet durf, aangezien Keijl er zelf al grimmig op wees dat mannen er altijd lacherig over hebben gedaan. En in de tweede plaats omdat ze een studio vol had met vrouwen die met ongespeelde belangstelling en verbazing naar elkaars verhalen zaten te luisteren.

Dat laatste is opmerkelijk. We leven in een tijd van een overkill aan medische informatie. Alleen al op tv worden er wekelijks vele uren besteed aan uitleg over de vreselijkste en zeldzaamste ziektes. De argeloze zapper kan in uiterst bloederige operaties tuimelen die hem nachtmerries voor de rest van zijn leven bezorgen. Als ik ooit vingerkootkanker krijg, of vliegende jicht, of knieschijftering, zal ik de dienstdoende arts feilloos kunnen uitleggen wat er met mij aan de hand is.

Maar een goed programma over griep of spierblessures heb ik nog nooit gezien. En aan de dames bij Keijl kon je merken dat ze feiten en ervaringen over de overgang hoorden die hun onbekend waren. Er waren vrouwen bij die toegaven dat ze zich vaak hadden afgevraagd of de overgang eigenlijk wel bestond. Was het niet een beetje aanstellerij?

Totdat ze er opeens door overvallen werden. Een 57-jarige vrouw had er pas sinds twee jaar enorme last van. 'Opvliegers' tot midden in de nacht, zweet dat voortdurend van haar gezicht stroomde. Ze was er ook mentaal door veranderd, zei een vriendin. Ze was chagrijnig, in zichzelf gekeerd geworden.

Uit de verhalen bleek dat ontstaan en verloop van de overgang volstrekt onvoorspelbaar zijn. Een vrouw was al op 27-jarige leeftijd in de overgang geraakt na verwijdering van de baarmoeder. Naast haar zat haar 49-jarige moeder die nog steeds niet in de overgang was, hoewel ook bij haar - vijftien jaar geleden - de baarmoeder was weggehaald. Een andere vrouw van 29 jaar was, gezond en wel, plotseling in de overgang geraakt, waardoor ze geen kinderen meer kon krijgen.

Het leven van al deze vrouwen was op een grondige manier overhoop gehaald, zonder dat ze erop voorbereid waren geweest. Zo verging het zelfs de vrouw van een gynaecoloog die, hoewel opgewekt van nature, tot steeds grotere somberheid was vervallen. Na een hormonenkuur was ze snel hersteld.

Daar mondde deze uitzending al te opvallend in uit: in een pleidooi voor het gebruik van hormoonpreparaten. In vergelijking met het buitenland zouden Nederlandse vrouwen opvallend weinig hormoonpillen slikken om de overgang - die veroorzaakt wordt door een hormoonverandering - te bestrijden. (Vijf procent van de Nederlandse vrouwen tegen meer dan vijftig procent in de Verenigde Staten).

“Als deze uitzending heeft bijgedragen tot meer hormoongebruik, dan ben ik er blij mee”, zei Catherine Keijl. En mét haar de farmaceutische industrie die van de Nationale Overgangsweek het liefst een Nationaal Overgangsjaar zou maken. Maar zijn er geen nadelen aan het gebruik van hormonen verbonden? En in hoeverre is succes gegarandeerd? Daar had ik graag meer over gehoord.

Dan nu de reclame.

En daarna de vraag: hebben vrouwen in de overgang minder behoefte aan seks?

De reclame gaat over maandverband.

Het antwoord van de deskundige op de vraag luidt: de hormoonverandering heeft niet direct op de seks invloed, maar wél op het vaginale slijmvlies dat droger wordt en daarmee gemeenschap pijnlijker maakt.