Zapman

Zondagmorgen om half elf komen ze zo'n beetje aangefietst bij het park. Sommigen zijn met de auto. Er is een jongen bij die een tijdje terug naar Vlaardingen is verhuisd. Elke zondag rijdt hij naar Amsterdam om met ons te voetballen. Heeft hij speciaal rijlessen voor genomen. Ik weet nog hoe ontroerd ik was, toen hij na een half jaar afwezigheid opeens uit een auto stapte. Niets van laten merken natuurlijk, aan ontroering wordt niet gedaan op zondagmorgen.

Het zijn altijd dezelfde twee die de partijen kiezen, de rest staat ondertussen te kletsen. Of lelijke vrouwen liever zijn dan mooie. Als nazi-Duitsland zichzelf het derde rijk noemde, wat waren dan die andere twee rijken. Over aandelen gaat het ook wel eens, de laatste tijd trouwens wat minder. Een gespreksonderwerp dat met tussenpozen steeds weer opduikt is de vraag wat een grotere kick geeft: klaarkomen of scoren. Voor een mannetje een mooie gelegenheid om de andere mannetjes te laten blijken hoe goed hij thuis zijn mannetje staat. Maar wordt er doorgevraagd - en belooft iedereen dat het onder ons blijft - dan beginnen de meesten toch te twijfelen. Want is het niet zo dat, in tegenstelling tot het orgasme, het doelpunt als een geschenk uit heldere hemel komt?

Twee partijen doen hun uiterste best om elkaar op alle toegestane manieren een voet dwars te zetten. En maar knokken om door het krachtenveld van de tegenstander heen te breken. Zonder resultaat. En dan rang-pats-boem: een fractie van een seconde is er even dat gaatje en jij schiet hem erin. Klaarkomen zie je al kilometers van tevoren aankomen, als je geen groentje bent tenminste. En van tegenkrachten die overwonnen moeten worden is amper sprake.

Zou over zulke kwesties nou ook binnen de UEFA worden gefilosofeerd? Of overstijgen de bijeenkomsten daar nooit het nivo van een gedachtewisseling over de sliding tackle ja dan nee? Bij ons is dat onderwerp jaren geleden al van de agenda afgevoerd. Met een been vooruit over het grasveld schuiven in de richting van de tegenstander, vinden wij veel te link. Als het regent wil het wel eens gebeuren dat er eentje in zijn enthousiasme vanzelf begint te glijden. Dan klinkt van alle kanten: “Denk erom, mannen, geen geintjes. Morgen moet iedereen weer naar het werk.”