Veelzijdige Italiaan Bartoli wint wereldbeker wielrennen

ROTTERDAM, 20 OKT. De Fransman Laurent Jalabert heeft zaterdag zijn wisselvallige seizoen glans gegeven met een overwinning in de Ronde van Lombardije. De Italiaan Michele Bartoli eindigde als vierde in de afsluitende wielerklassieker en behaalde door dit resultaat de eindzege in het wereldbekerklassement. Erik Breukink was in zijn laatste grote wedstrijd de beste Nederlander met een 39ste plaats.

Jalabert was in de eindsprint in Bergamo zijn drie Italiaanse medevluchters Bartoli, Lanfranchi en Casagrande te snel af. In de klassieker van de 'Vallende Bladeren' behaalde de kopman van Once zijn tweede grote zege op Italiaans grondgebied. In 1995 was Jalabert de beste in Milaan-Sanremo. Woensdag bevestigde de wereldkampioen tijdrijden zijn vorm met een zege in de semi-klassieker Milaan-Turijn. Gisteren won hij de klimwedstrijd van de Montjuich.

Een dag eerder ging de meeste aandacht van de chauvinistische Italiaanse wielerliefhebbers naar Bartoli. De kopman van de MG-formatie reed een bekeken koers; hij was minder gebrand op de dagprijs dan op de wereldbeker. Bartoli moest in Lombardije bij de beste vijf eindigen om aanspraak te maken op de trofee voor de meest regelmatige renner van 1997. Hij passeerde de Deen Rolf S⊘rensen in het eindklassement.

Bartoli ging net als Jalabert juichend over de finish. De geblesseerde S⊘rensen, kopman van Rabobank, moest vanaf de kant lijdzaam toezien hoe hij de lucratieve wereldbeker misliep. De Nederlandse sponsor beleeft een matig seizoen. Behalve twee ritzeges in de Ronde van Spanje greep Rabobank vaak naast de dagprijs.

De 27-jarige Bartoli is het grootste Italiaanse wielertalent van dit moment. Hij is geboren in Pisa en zoon van een fietsende vader. Bartoli begon zijn profloopbaan in 1992 bij Mercatone Uno, waar de Nederlander Adri van der Poel onder de indruk raakte van zijn kwaliteiten. In 1994 beleefde hij zijn internationale doorbraak met een eindzege in de Brabantse Pijl.

Bartoli wordt sinds zijn overwinning in de Driedaagse van de Panne (1995) beschouwd als een Toscaanse Flandrien. Net als zijn landgenoot Francesco Moser rijdt hij graag en goed op Belgisch grondgebied. Hij won vorig jaar zijn eerste grote klassieker in de Ronde van Vlaanderen. Dit voorjaar won hij op imponerende wijze Luik-Bastenaken-Luik, waar hij in een tactisch steekspel de ploeggenoten Jalabert en Zülle de baas bleef. Hij legde in de Ardennen de basis voor zijn wereldbekerzege. Hij behaalde dit seizoen verder triomfen in de Trofee Laigueglia, de Trofee Melinda en de Grote Prijs van Frankfurt.

Bartoli veranderde in 1996 om sportieve reden van sponsor. In het shirt van MG hoopte de stijlvolle renner meer steun te krijgen in de eendaagse wedstrijden. Onder leiding van de vermaarde ploegleider Ferretti leerde hij minder impulsief te fietsen. Volgend seizoen zal hij het zonder de aanwijzingen van zijn teambaas moeten stellen, aangezien MG stopt met wielersponsoring. Bartoli rijdt in 1998 voor de Asics-formatie, waar hij niet in de clubkleuren van de sponsor zal fietsen. De winnaar van de wereldbeker rijdt in een witte trui met verticale, gekleurde banen.