Haringa gehuldigd bij afscheid

De Koninklijke Nederlandsche Wielren Unie (KNWU) heeft Ingrid Haringa uitgeroepen tot lid van verdienste. De 33-jarige Hoofddorpse kreeg de onderscheiding gisteren van voorzitter Joop Atsma tijdens een speciaal voor haar georganiseerde wedstrijd op de baan in Alkmaar. Samen met Robert Slippens won Haringa het koppelomnium. Voor de laatste keer mocht ze de bloemen die bij een overwinning horen in ontvangst nemen. Na zestien jaar topsport beëindigde de vijfvoudig wereldkampioene definitief haar actieve wielercarrière.

Hoe waren de laatste rondjes?

Haringa: “Tijdens het ererondje moest ik wel even een brokje wegslikken, maar het werd zeker geen jankfestijn. Het is ook geen droevig moment. Die onderscheiding deed me wel wat. Het is toch een teken van waardering. Ik stop nu definitief, een terugkeer is uitgesloten. Ik ben tevreden zo.”

Wat beschouwt u als het hoogtepunt in uw carrière?

“De dubbele wereldtitel op de baan in 1991 is het absolute hoogtepunt. Het dieptepunt was 1995. In de voorbereiding naar het WK in Colombia ging alles mis wat er mis kon gaan.”

Heeft u tijdens baanwedstrijden nooit angst gehad voor valpartijen?

“Als je tegen de boarding wordt gereden en vol in de remmen moet, schrik je soms wel even. Dan besef je dat wielrennen een gevaarlijke sport is. Maar echte angst heb ik nooit gehad. Ik kreeg er juist een kick van. Met zestig per uur winnend over de finish gaan geeft echt een lekker gevoel.”

U heeft ook geschaatst. Wat was leuker, schaatsen of wielrennen?

“Wielrennen. Daarin heb ik de meeste successen behaald.”

Trekt u zich helemaal terug uit de wielersport?

“Ik blijf actief bij de sport betrokken. Ik was al assistent-bondscoach van de vrouwenselectie. Ook krijg ik de damesjunioren op de baan onder mijn hoede. Ik heb ontslag genomen bij de politie en ga me volledig inzetten voor de wielersport. Hopelijk krijg ik meer vrouwen op de fiets.”