Superbabe Lara doet PacMan vergeten

Dit jaar schoot ze miljarden T-Rexen, mummies en krokodillen dood, vond ze bergen geheime sleutels en verdronk ze aan de lopende band in ondergrondse tunnels. Hoewel de korte levens van Lara Croft zich alleen afspelen op het beeldscherm, nam Time Magazine haar op in de top 50 van invloedrijkste figuren in de computerwereld, naast Bill Gates en George Lucas.

Het was een druk jaar voor deze tot voor kort onbekende Engelse avonturierster. Lara Croft was covergirl voor honderden computerbladen en voor trendy magazines als The Face, ging op toernee met U2, kreeg lookalikes, nieuwsgroepen en fansites op het Internet. Voor de kerst ligt een plastic actiefiguur in de speelgoedwinkel en over een speelfilm wordt gepraat. Komende maand komt het vervolg uit van het computerspel dat haar tot een ster maakte: Tomb Raider 2.

Eens in de paar jaar komt er een spel op de markt dat een kwalitatieve sprong voorwaarts biedt. Doom deed dat in 1992, Tomb Raider was de verrassing van 1996/1997. De verwachtingen waren vooraf niet erg hoog. Een vrouwelijke Indiana Jones die diergaardes uitroeit en schatten verzamelt: het was allemaal al eerder vertoond. Tomb Raider werd pas een rage toen de kenners er daadwerkelijk mee begonnen te spelen. Een jaar na dato is het met 2,3 miljoen verkochte cd roms een enorme hit. Lara Croft is daarnaast de pin-up geworden van het Sony PlayStation, dat dit jaar met succes de strijd aanging met de spelcomputers van Nintendo en Sega.

Tomb Raider is een driedimensionaal spel, waarbij de speler zich een weg moet schieten door vijftien doolhoven. Worden Doom en zijn navolgers vanuit de eerste persoon gespeeld, in Tomb Raider volgt de speler Lara op enkele meters afstand via een nogal wild rondmaaiende camera. De animatie van Lara is superieur; ze springt, klimt en zwemt met grote souplesse. De omgeving is rijk vormgegeven, de geluidseffecten zijn meeslepend. Tomb Raider is bovendien geen volcontinu slachthuis, zoals andere 3D-spelen. Er moet veel tijd worden gestoken in zoektochten of ingewikkelde sprongen.

Opmerkelijk is hoe snel je als speler gaat meeleven met Lara. Een vriend die voor het eerst Tomb Raider speelde, hoorde ik al na een kwartier 'stomme muts' tegen het beelscherm roepen omdat Lara een sprong had gemist. De realiteit buiten het beeldscherm wordt tijdelijk opgeheven. En daar gaat het toch om.

Lara Croft zelf heeft ook bijgedragen tot het succes. Met haar wisecracks, doortastende optreden en nauwsluitende kleding is ze het jongste zusje van Madonna en Tank Girl. Om de jongetjes te behagen, hebben de makers deze macha uitgerust met een D-cup. Op het Internet is veel gespeculeerd over een geheime code die in het spel verborgen zou zijn om Lara Croft uit te kleden. Zo'n code bestaat niet. Wel kan nu een patch van het web worden gehaald om haar in delen van het spel naakt te laten rondhuppelen: Nude Raider.

De verwachtingen voor Tomb Raider 2 zijn ditmaal wel hooggespannen. Want gebreken vertoont Tomb Raider 1 wel degelijk. De achtergrond valt in blokken uiteen als Lara te dicht nadert, in close-up deformeert ze tot een Bulgaars kogelstootster, het spel weet geen raad met het camera-standpunt als Lara met haar rug tegen de muur staat.

Tomb Raider 2 wordt gedetailleerder en het cameraprobleem is verholpen, zeggen de makers. Het spel biedt onder meer verkenningen van de Chinese Muur, de kanalen van Venetië en een scheepswrak. In tegenstelling tot deel 1, dat zich in grotten en tempels afspeelt, zijn er enkele openluchtscenes.

Wonderen moeten echter ook van Tomb Raider 2 niet worden verwacht. Het was een lange weg van PacMan naar Lara Croft, het is nog een lange weg naar totaal realisme. Maar meer van hetzelfde is in dit geval geen enkel bezwaar.