Dromen over Vietnam

Het andere gezicht: De passant, Ned.1, 21.09-21.43u.

Algemeen directeur van de IKON en eindredacteur a.i. Lejo Schenk van het nieuwe televisieprogramma Het andere gezicht is na de eerste twee uitzendingen niet ontevreden. De eerste aflevering met schrijver Willem Jan Otten trok 155.000 kijkers en die van vorige week over een jonge depressieve vrouw, 305.000.

Het Andere gezicht is in de plaats gekomen van de uit vorige tv-seizoenen bekende programma's Kenmerk, Vesuvius en Het Gerucht. “Wij moesten”, zegt Schenk, “in verband met een bezuiniging van een zesde op ons budget ons bezinnen op hoe wij in de toekomst onze taken op het informatieve vlak en religiositeit zullen uitvoeren. Onderdelen uit die oude programma's hebben we nu gebundeld. Zoals het levensbeschouwelijke, theologie, cultuur, Derde Wereld, milieu, wat mensen bezielt, wat ze op de been houdt, actuele achtergronden en de problematiek van de allochtonen.”

Schenk onderstreept wel dat de omroep tegen de opgelegde financiële beperking in beroep is gegaan. Ook heeft volgens Schenk de samenvoeging van de redacties niet tot ontslagen geleid. “Een paar freelance-contracten zijn niet verlengd en een paar mensen hebben een andere werkkring gevonden.”

De grote stijging van het aantal kijkers naar de tweede aflevering schrijft hij toe aan het behandelde probleem. “Veel jonge kijkers zal het onderwerp zwaarmoedigheid aangesproken hebben. Bovendien hangt een hoog kijkcijfer ook af van wat er op de andere netten wordt uitgezonden. Zo kan het best zijn dat de kijkcijfers bij een volgende uitzending weer een eind terugzakken. Daar kun je namelijk geen peil op trekken.”

In elke uitzending van Het andere gezicht staat iemand centraal die als metafoor dient voor de aangesneden problematiek. “Het programma staat tot het einde van dit tv-seizoen op de rails en we zullen - als dat nodig is - de formule bijstellen. De eerste uitzendingen hadden een meer documentair karakter, de aflevering van vanavond over Vietnamese bootvluchtelingen in Nederland is journalistieker. Voor ons is het ook een zoektocht naar de juiste formule. U moet bedenken dat er nu drie redacties bij elkaar zijn gevoegd die een nieuw programma maken.”

De aflevering van vanavond, De passant (gemaakt door Dirk Kagenaar), geeft met de 41-jarige priester Tran Duc Hung uit Hilversum een kijkje in de gemeenschap van de circa 9.000 Vietnamese vluchtelingen in Nederland. Hij was 25 jaar toen hij in 1981 in de Zuid Chinese Zee werd opgepikt door een schip van Nedlloyd.

Na een verblijf van enkele maanden in Nederland vertrok Tran Duc Hung naar Engeland om theologie en filosofie te gaan studeren. Hij kwam in 1990 terug en werd in 1992 door bisschop Bomers van Haarlem tot priester gewijd.

De afwisselende reportage begint met beelden uit zijn auto waarin hij een lied zingt over heimwee naar de stad Hue. Want heimwee naar Vietnam heeft hij. Dat blijkt uit zijn dromen over Vietnam en het dagelijks luisteren naar Radio Free Asia. Of Tran Duc Hung snel terug gaat hangt een beetje af van wat de katholieke kerk met hem wil en of het communistische regime in Vietnam het toestaat.

Veel oudere Vietnamezen in ons land - zo'n 95 procent - willen terug. De jongeren hebben dat verlangen niet zo sterk en integreren snel hoewel de Nederlandse taal moeilijk blijft. Toch lijken de Vietnamezen in Nederland geslaagder en beter geïntegreerd dan veel andere allochtonen. “Ze werken hard en er is weinig werkloosheid”, zegt de voorzitter van de Vietnamese vluchtelingen in Nederland.

Met de inmiddels gepensioneerde kapitein Visser van het schip dat hem destijds uit zee oppikte kijkt priester Tran Duc Hung terug op zijn vlucht en zien we hem “in vrijheid” een mis leiden. Een vrijheid die hij ook Vietnam toewenst.