Gedempte stemmen in desolate ruimte

Voorstelling: Gek van liefde (Fool for love) van Sam Shepard, door REP. Spelers: Rick Engelkes, Frédérique Huydts, Michiel Varga en Kees van Lier. Vertaling: Marcel Otten. Decor: Tom Schenk. Regie: Christiaan Nortier. Gezien: 13/10 in De Meerse, Hoofddorp. Tournee t/m 7/2. Inl. 0900-9203.

In de film die Robert Altman in 1985 naar Fool for love maakte, zien we Eddy eerst langdurig door lege landschappen rijden, gedompeld in het oranje van de ondergaande zon, terwijl May rondscharrelt in haar huisje op het rommelterrein van een motel. Maar in het oorspronkelijke toneelstuk van Sam Shepard is hij al vanaf het begin bij haar, en hun woordenstrijd barst onmiddellijk los. Zij verdenkt hem van vreemdgaan, hij komt haar ophalen om samen in Wyoming een nieuw leven op het land te beginnen. Honend noemt ze hem 'Marlboro Man', maar zo makkelijk blijkt ze niet van hem af te komen.

Fool for love, hier in een lenige vertaling gespeeld onder de titel Gek van liefde, is een schetsmatig stuk. Altman vulde er heel wat van in, door het fel-realistische spel van Sam Shepard en Kim Basinger, door de realistische omgeving en door overbodige flashbacks bij hun uitleg-monologen aan het slot.

De acteur Rick Engelkes, die het initatief tot deze productie nam, en zijn tegenspeelster Frédérique Huydts laten veel meer oningevuld. Op doorgaans gedempte toon zeggen ze hun teksten, met niet meer dan een enkele spaarzame stemverheffing. Bovendien staan ze in een desolate ruimte, met drie kale muren die alleen door de belichting af en toe worden ingekleurd. Het onvermijdelijke gevolg van zo veel minimalisme is, dat Gek van liefde het goeddeels zonder zindering onder de woorden moet stellen.

De oude man die Shepard als een al of niet imaginaire toehoorder laat meedoen, zit terzijde. Pas als zijn rol in de onlosmakelijke relatie tussen de man en de vrouw ter sprake komt, staat hij op. En daarna volgt al snel het open einde, waarvan regisseur Christiaan Nortier lijkt te willen zeggen dat het altijd open zal blijven - en dat deze twee, wie weet, dit spel van aantrekken en afstoten tot in de eeuwigheid zullen moeten blijven spelen. Maar in elk geval houden ze zich daarbij, in zijn versie, tot het uiterste toe in.