900 Cabrio

Sorry dat ik wat later ben. Ze hebben mijn auto in beslag genomen. Te hard gereden. Ik krijg hem wel weer terug, maar ik mag een paar weekjes niet rijden. Tenminste, de vorige keer was het een paar weekjes. Rijbewijs ingepikt. Stap in. Deze is van mijn broer. Moet je tas in de achterbak?

Ik reed op de Van Brienenoord en ik had ze allang gezien. Ze zaten al een hele tijd achter me aan. Het was druk en ik zig-zagde om ze te jennen. Maar eindelijk konden ze naast me komen. Eerst dacht ik dat ze van de narcotica-brigade waren. Maar nee: “Meneer, u reed te hard.”

Dus ik trek smoel dertien, ik bedank ze dat ze mij daarop attent maken en vertel dat ik gespannen ben wegens problemen met mijn dochter. Daar zijn die jongens gevoelig voor. Die hebben zelf ook kinderen. Maar ze trapten er niet in. Ze zeiden:

“Dus vanmorgen, dat was u óók.”

“Wat was ik ook”, vraag ik.

“U reed vanmorgen ook over de brug. De andere kant op. Ook veel te hard.”

“Da's nou toevallig”, zeg ik. “Dat heb ik ook gehoord. Vanmorgen, ja. Precies zo'n auto als deze. Ja, aan de andere kant van de brug. En die reed achter een Mercedes die ook te hard ging.”

“U hebt dus tweemaal te hard gereden.”

“Hoezo? Dat was ik niet. Ik zeg toch dat ik het gehóórd heb.”

Toen gooiden ze het over een andere boeg: “Meneer, dat is geen rijden meer. U rijdt, in het spitsuur 160 in de bocht, u zit nog te telefoneren ook, u bladert in een folder of zoiets, u maakt aantekeningen en u stuurt met uw knieën!”

“Moet je eens proberen”, zei ik. “Als dát geen rijden is?”

Toen zij weer: “We moeten hem in beslag nemen.”

“Waarom”, zeg ik. Die auto heeft toch niks gedaan? Maar, ik snap het wel. Jullie willen ook wel eens in een 900 rijden.”

“Helemaal niet”, zeiden ze. Dat maakt voor ons niks uit. Al reed u in een kever, dan zouden we die ook in beslag genomen hebben.”

“O ja”, zei ik. “Heb je dan wel eens een kever 160 in de bocht zien rijden?”