Te laag

In de jaren zeventig botste Feyenoord in Buenos Aires op de Zuid-Amerikaanse kampioen Estudiantes. In de return ging het nog min of meer christelijk toe, maar in de Argentijnse hoofdstad misdroegen de gastheren (en vooral hun publiek) zich danig. Toen Feyenoord het veld op kwam, daalde een regen van muntjes op de Rotterdamse hoofden neer.

De wedstrijd eindigde in 2-2 en thuis zouden onze landgenoten de zaak rechttrekken. U weet nog wel: via Joop van Daele en zijn brilletje, dat fijngeknepen in de strijd zou blijven.

Maar wat gebeurde er de dag voor de wedstrijd? Ik volgde de training vanachter het doel van Eddie Treijtel. Opeens keerde hij zich om en zei: “Volgens mij ligt die lat te hoog.” Zoiets maak je zelden mee in topvoetbal. Ik zag er prompt een nieuws-item in. De lat moest op 2.44 meter liggen en de breedte van de goal moest 7.32 meter zijn. Ik had weinig cijfers in het hoofd zitten, maar die twee zaten muurvast. Helaas bleek na meting dat Treijtel toch niet helemaal het timmermansoog had. De lat was exact 2.44 meter hoog.

Zo ontging ons een leuk primeurtje. Ik moest er aan denken toen de krant uit Moskou meldde dat de Zwitserse club Sion bij de UEFA een protest had ingediend tegen het resultaat van het duel Spartak Moskou-Sion. Spartak had in Zwitserland gewonnen en in Rusland was het 2-2 geworden, dus de Russen gingen naar de volgende ronde. Ware het niet dat meting door neutrale officials uitwees dat het ene doel liefst veertien centimeter te laag was. Het gekke is dat de wedstrijd toch doorging. In plaats van dat alsnog een ander doel werd genomen dat netjes aan de maat was, ging het spel door met een goal van 2.30 meter. Of de Russen juichten na de 2-2 vermeldt de historie niet. Maar de wedstrijd moet in zijn geheel worden overgespeeld.

Ik moet zeggen dat de Europese Bond nog coulant is geweest voor Spartak. Logisch zou zijn geweest indien de match voor de thuisclub verloren zou zijn verklaard. Wie zijn spullen niet op orde heeft verdient in feite uitschakeling. Intussen zou ik wel eens willen weten in welke stemming dat 2-2-duel is gespeeld. Het kan toch moeilijk anders dan dat de spelers hebben gevoetbald met in hun achterhoofd het idee dat de wedstrijd alsnog ongeldig zou worden verklaard. Of zijn er spelers die dat geheel uit hun hoofd kunnen zetten?