Zapman

Ook Hans Kraay wordt een beetje moe van dat gezeik rond de zwarte spelers in het Nederlands elftal (Ned 2, Studio Sport). Nu weer dat interview van Kluivert, Bogarde en Seedorf. Kraay begrijpt het niet. Elke keer wordt er iets gevonden om over te zeiken. Ik begrijp het wel, die jongens kunnen er niets aan doen, het komt door de regen.

Volgens metingen van het KNMI regent het zes procent van de tijd in Nederland. Geen Nederlander die dat wil geloven. Al die buien, dat percentage is veel te laag. En toch is het zo. De buien duren hier nooit lang. Het druppelt even en dan is het droog. De plassen liggen nog op het asfalt, auto's rijden er in volle vaart doorheen en plenzen voetgangers nat. Maar er komt niets uit de hemel, dus klokt het KNMI niet. Zo komen ze aan die zes procent.

Het is een heerlijk land, Nederland. Je kunt het zo gek niet bedenken of er is iets op bedacht. Geen probleem of er is een oplossing voor gevonden. Maar dan zijn er weer bedenkingen.

Zo zijn hier plastic pakken te koop waar de regen niet doorheen komt. Maar ja, als je zo'n pak aanschaft en je komt voortaan droog over, dan ben je al die jaren daarvóór voor niets nat geregend. Het is daarom dat er zoveel water uit de hemel kon vallen voor ik eindelijk een winkel binnenstapte en met zo'n regenpak naar buiten kwam.

Niet dat ik er iets mee opgeschoten ben. Ik kom nog steeds drijfnat thuis. Want dan vergeet ik het pak weer mee te nemen. Of ik heb het bij me en ik trek het niet aan. Zo handig zijn die pakken nou ook weer niet. Even te hard op de pedalen gestaan en je eigen zweet maakt je net zo nat als de regen dat deed toen je nog geen pak had. Dus ben je geneigd te denken, ik red het wel tussen de buitjes door. Jammer. Je bent de straat nog niet uit of daar komt het twee minuten lang met bakken naar beneden. Eventjes maar hoeft het KNMI te klokken. Maar jij bent doorweekt.

En zo kan ik nog uren ingewikkeld doen over simpele dingen. Zeiken heet dat hier in de volksmond. Wij zijn een tobberig volkje bij de zee dat altijd iets te zeiken heeft. Zeiken zit ons in het bloed. Komt door de regen. Ook al pakken we ons boeltje en trappen een balletje in zonniger oorden, in Italië of Spanje. Een beetje Nederlander blijft altijd zeiken.