Van der Geest haalt met brons zege op judobond

PARIJS, 13 OKT. Met een derde plaats in de klasse alle categorieën, waarin eens Anton Geesink en Wim Ruska de wereld aan hun voeten kregen, heeft de 22-jarige Dennis van der Geest aangetoond dat het Nederlandse judo blijft doorgaan met het ontdekken van talent. De zwaargewicht werd een half jaar geleden in dezelfde 'open klasse' al tweede op de Europese kampioenschappen, Nu schaarde de sterke en technisch begaafde Van der Geest zich bij de wereldtoppers uit Frankrijk, Japan, Korea, België en Polen.

In de strijd om de derde plaats legde Van der Geest (114 kilo) de boomlange Chinees Pan Song (145 kilo) met een fraaie techniek vol op zijn rug. Donderdag was hij in de tweede ronde van de categorie der zwaargewichten nog kansloos tegen de Chinees. Maar de zoon van ex-bondscoach Cor van der Geest blijkt een snelle leerling van zijn vader. Aan hem droeg de jonge blonde god deze medaille dan ook op. Want mede dank zij hem is Dennis van der Geest zo ver gekomen. Het was een geschenk van de nuchtere zoon aan de emotionele vader die zich het lot van het Nederlandse judo als weinig anderen aantrekt.

Vechtlust is de familie Van der Geest niet vreemd. Zoals vader zich niet laat vermurwen in zijn eeuwige strijd tegen het onrecht in de judowereld, zo begrijpt zijn zoon inmiddels dat hij moet vechten om een plaats in de wereldtop te behalen. Na zijn tweede plaats op de EK, meende de judobond Van der Geest concurrent Danny Ebbers voor deelname aan de WK aan te wijzen in de open klasse die geen olympisch onderdeel is. Dan zou Van der Geest alleen maar kunnen uitkomen bij de zwaargewichten.

Van der Geest spande een kort geding aan tegen de bond en won. Dat ging ten koste van de pupil van clubtrainer en ex-bondscoach Visser, toevallig de grote kwelgeest van vader Van der Geest. De bronzen medaille (de eerste Nederlandse WK-medaille voor de mannen sinds 1989) mocht dan voor Dennis van der Geest op zichzelf staan, voor vader Van der Geest en zijn geestverwanten was het een overwinning op Visser en de judobond.

Want zoals altijd stonden de kampioenschappen voor de Nederlanders in het teken van chaos en rumoer. De medaille van Van der Geest kon het lachwekkende beleid dat al jaren wordt gevoerd niet verhullen. De respectievelijke bondstrainers Wijdenbosch (mannen) en Van Unen (vrouwen) hebben niets te zeggen. De clubtrainers melden zich te pas en te onpas, waardoor aan de mat op de plaats van de coach een ondoorgrondelijke stoelendans gaande is.

Zo kon het de afgelopen dagen regelmatig gebeuren dat een Nederlandse judoka zonder coach op de mat stond, omdat de coach bij een andere partij actief was. Coen van Nol stond er zaterdag alleen voor en werd tenslotte gecoacht door vrouwencoach Van Unen. De Landsmeerder won en werd nog zevende.

De prestaties waren op de derde plaats van Van der Geest na, allerminst bevredigend. In het weekeinde faalden Tamara Meijer en Martijn van Oostrum. Francoise Harteveld leek op weg naar een medaille, maar de debuterende zwaargewichte eindigde als zevende.