Het ongemak is voor de leider

Vernieuwen gaat van au, mocht De Hoop Scheffer dezer dagen ondervinden. De kritiek die een van de vernieuwers op de lijst, nummer 8 en voormalig directeur van Artsen zonder Grenzen, Jacques de Milliano, uitte op de gevestigde politiek van het CDA, kwam hard aan. De Milliano kritiseerde in deze krant een week geleden onder meer het asielbeleid van de CDA-fractie.

En wie was vroeger ook al weer de woordvoerder? Inderdaad: Jaap de Hoop Scheffer. En ernstiger nog, De Milliano kritiseerde ook de fractieleider zelf. Of De Hoop Scheffer de goeie man op de goeie plaats is, was een vraag aan De Milliano: “Dat eh... dat weet ik nog niet”, antwoordde deze.

“Jaap is heel kwaad geweest”, zeggen CDA'ers in zijn omgeving. En begrijpelijk: de nieuwlichterij van partijvoorzitter Helgers is hem grotendeels opgedrongen en speelt hem nu al direct parten. Vorige week verlangde een enkeling in de fractie dat De Milliano hardhandig tot de orde zou worden geroepen. “Maximilliano”, zo werd de aspirant-parlementariër in de fractie al spottend genoemd. Dit had nooit mogen gebeuren, zeiden gekwelde fractieleden, die eerst hun positie en nu ook hun politiek aangetast zagen. Maar ook hier heeft de partij twee gezichten. Tegenover de kritiek van de zittende fractie staat het begrip in de partij. “Wij beoordelen dit met een zekere mildheid”, zegt een regionale partijbestuurder die de vernieuwingspolitiek van Helgers ondersteunt.

De Hoop Scheffer sprak op aandringen van de fractie met De Milliano, maar beperkte zich tot de procedure-afspraak dat De Milliano zich voortaan terughoudend opstelt. Geen spreekverbod, geen reprimande, slechts een ernstig verzoek. Zo merkte De Hoop Scheffer al meteen hoe moeilijk zijn positie is: hij moet roeien met de oude fractie van Heerma en samenwerken met de nieuwe lichting van Helgers. Zelfs als ze zijn kwaliteiten ter discussie stellen.