FAY LOVSKY

Fay Lovsky & La Bande Dessinée: Numbers. Basta 30-9096-2.

Eén van de kortste liedjes op Numbers, de nieuwe cd van Fay Lovsky, duurt nauwelijks een minuut, maar doet zich voor als een authentieke country-song. De tekst behelst een boodschap op een antwoordapparaat ('All alone on the prairie / I can't come to pick up the phone...') en er wordt gefiedeld en gekweeld zoals dat hoort in dit genre. Het is één van de vier ultrakorte antwoordapparaat-nummers waaraan de cd de titel ontleent. In de twaalf andere liedjes bewijst Lovsky - als dat nog nodig was - hoe onjuist het zou zijn haar te bestempelen als iemand die alleen maar is geïnteresseerd in muzikale gimmicks.

Wat sommige van haar critici afdoen als emotieloos geknutsel, klinkt in mijn oren als aanstekelijk plezier - het plezier dat Fay Lovsky en haar vastebegeleiders (Cok van Vuuren, Joost Belinfante, Gert-Jan Blom en Louis Debij) ontlenen aan het maken van concieze muziekjes op geacheveerde teksten. Ze blinken uit in ritmische brille, onverwachte stijlvariaties en een uitgebreid instrumentarium. Zelf is Lovsky veelzijdig genoeg om niet alleen te zingen en gitaar, piano en viool (inclusief pizzicato) te spelen, maar ook uit de sirene-achtige geluidsgolven van de theremin nog een melodie te halen.

Bovendien heeft Lovsky zichzelf als songwriter overtroffen in verrassend volwaardige nummers die allerlei sferen oproepen, van opgewekte ironie tot en met poezelige intimiteit. Omdat ze al die uiteenlopende genres zo moeiteloos blijkt te beheersen, is ze met niemand anders te vergelijken.