Marshallplan (2)

Bolkestein pleit tegen een Marshallplan voor Rusland (NRC Handelsblad, 3 oktober).

Daar kan men het snel mee eens zijn. Bolkestein laat echter onbeantwoord: wat er wél met Rusland moet gebeuren. Hij lijkt te bepleiten dat de Russen eerst hun economie en bestuur hervormd moeten hebben voordat steunverlening plaatsvindt.

Deze aanpak miskent de ontwikkelingen in Rusland in de laatste jaren. Weliswaar zijn deze teweeg gebracht door de Russen zelf, en dat moet ook zo blijven, maar het behaalde resultaat is mede bereikt dankzij aanzienlijke steun - kennisoverdracht, politieke dialoog en geld - door het Westen.

Het Russische transitieproces is verre van voltooid, maar het is wel in gang gezet, zo merken buitenlandse bedrijven. Het Westen moet ook tijdens dat proces steun verlenen. In dezen verschaft de Marshallhulp wél een voorbeeld.

De Verenigde Staten smeedden juist door het geven van hulp de door hen beoogde Europese samenwerking, door deze als pre-conditie te stellen. Precies zoals nu de conditionaliteit die verbonden is aan de Westerse steun de transitieprocessen kanaliseert en katalyseert.

Het huidige hulpbeleid op Rusland moet dus versterkt worden onder strikte conditionaliteit van verdere hervormingen richting markteconomie en democratie.

Daar bestaat in Nederland ook een breed draagvlak voor.

Rusland voorlopig uit te sluiten van hulp is niet verstandig.