PORTUGAL

De kwelling der idee

Sinds ik de schoonheid ken die niet kan sterven

ben ik bedroefd. Zoals men, van de hoogste

berg uitziend over land en zee beneden

alles, hoe groot ook, zij het schip of toren

slinken, wegzinken ziet in 't zind'rend licht

zag ik de wereld en wat in haar is

ineens ontkleurd, net als de wolk die, falend

over zee wegijlt bij zonsondergang.

De zuiv're idee vergeefs in vormen zoekend

stoot ik in schemerlicht op harde stof

en tref gebrekkigheid in al wat is.

Tot dichter werd ik zo gedoopt en, tussen

onvolledige vormen neergezet

werd ik met bleek gelaat voor altijd droef.

Titel oorspronkelijk gedicht: Tormento do ideal

Dichter: Antero de Quental (1842 - 1891)