Koning van Navarra terug in het wielercircus

SAN SEBASTIAN, 10 OKT. De afscheidingsbeweging ETA heeft hem als een Bask willen inlijven, maar de Koning van Navarra heeft altijd een onafhankelijke status gekoesterd als wielrenner. Het forenzendorp Villava, de woonplaats van de vijfvoudige Tourwinnaar, ligt buiten de provinciegrenzen van Baskenland.

Honderd kilometer westwaarts ligt San Sebastian, prachtig in een kom gelegen aan de Golf van Biskaje. De organisatoren van de wereldkampioenschappen behandelen hem deze week als eregast. Tussen de Baskische baretten oogt hij als een doorsnee Spanjaard.

Miguel Indurain Larraya, de wereldkampioen tijdrijden in 1995, reikt deze week gehuld in lichtblauwe jeans de medailles uit aan zijn opvolgers. Hij weigert interviews met buitenlandse verslaggevers. “Nee, die tijd heb ik gehad.” Bij de start van de tijdrit voorspelt hij een verkeerde winnaar. “Zülle is mijn favoriet.”

Ondertussen gaat hij op de foto met verlegen Spaanse supporters en opdringerige Spaanse journalisten, die heimwee hebben naar de internationale successen van de nationale wielerheld. Indurain heeft zijn ware opvolger nog niet gekregen. De Bask Olano is ziek thuisgebleven en zijn vervangers Mauri en Dominguez stellen teleur in de individuele tijdrit. De Spanjaarden juichen noodgedwongen voor een Fransman. Op de helm van Jalabert prijkt het felgeel van de Spaanse blindenloterij Once.

Indurain bekijkt de wedstrijd met een half oog op de tribune. Hij aait kleine jongens over de bol met zijn grote kolenschoppen. Hij is een boerenzoon en heeft zelf veel op de tractor gezeten. Nu heeft hij het platteland voor een paar dagen ingeruild voor het wielercircus waar hij volgens insiders schoon genoeg van had. Wie hem gisteren heeft zien lachen met zijn voormalige collega's, wie hem ontspannen heeft zien keuvelen met onbekende grootheden, moet zijn mening herzien.

Oude kampioenen worden in de wielersport in ere gehouden, of ze nu verlegen zijn zoals Indurain of uitgelaten zoals Delgado, die sinds zijn afscheid altijd en overal wordt gesignaleerd. De lach is zijn handelsmerk. De kleine kopman en de grote knecht van de Reynolds-formatie uit 1987 staan tien jaar later gebroederlijk naast elkaar. Delgado voelt of Indurain al zwembandjes heeft aangemeten, maar de veronderstelde vetlaag blijkt in werkelijkheid een afgetrainde ribbenkast.

De 33-jarige Indurain is tien maanden na zijn sportieve afscheid in de bloei van zijn leven. Over drie dagen keert hij weer terug naar Navarra, de Basken met gemengde gevoelens achterlatend. “Hij is toch een beetje van ons”, zegt een bejaarde man met een baret op zijn hoofd.