FINLAND

Finland

Op vlakten wervelt wind op velden waait stof en as

waarom toch mijn hart ben jij verkozen te zien

bomen hangen leeg tegen hemel leeg tegen aarde

mijn gezicht voelt de aarde en er zijn geen sterren in die duisternis hier in de toestand van haar lichaam

bomen hangen leeg tegen hemel leeg tegen aarde

meedogenloze tijd gods schrikbarend in haar lichaam

de wolken de regen de duisternis gaan door de dag naar de nacht en de dageraad is voorbij

Oorspronkelijk gedicht zonder titel

dichter: Paavo Haavikko (1931)