Van de straat

In de shows voor haute couture en prêt à porter laat de mode zich van haar beste zijde zien. Hoe oogt kleding aan de andere kant van het modespectrum? Acht 'gewone' Nederlanders op de catwalk, gefotografeerd door Ari Versluis en Ellie Uyttenbroek, met teksten van Aranka Klomp.

naam: Gijs la Rivière

leeftijd: 21 jaar

opleiding: Modevormgeving aan de kunstacademie

besteedt aan kleding: afhankelijk van 'de bankrekening', maximaal 400 gulden per maand

draagt: shirt (Evol, gekocht bij een skateboard-winkel, 50 gulden), T-shirt (cadeau gekregen), Broek (Nike, gekocht bij Perry Sport, 70 gulden)

“Kleding is een reactie op wat er in de maatschappij gebeurt. Dat zie je aan de streetwear van skaters, waar veel mensen nu in lopen. Die stijl is een heel eigen leven gaan leiden, terwijl een klein groepje ermee begon. “Mijn piercings heb ik al jaren. Vroeger had ik er nog meer. Mensen denken soms dat ik iets met mijn piercings wil zeggen, dat ik me wil afzetten of zo. Dat is onzin. Ik denk altijd: je moet niet op die manier kankeren op de maatschappij, je moet er iets aan doen. “Persoonlijk vind ik dat iedereen moet dragen wat hij of zij wil. Termen als 'burgerlijk' gebruik ik niet, want wat is burgerlijk? Het gaat erom dat mensen zich lekker voelen in hun kleding. Ik draag nu veel skater-kleding, hele wijde broeken en sweaters. Lacoste blijft altijd een cool merk, dat blijf ik altijd trouw: simpel en tijdloos.”

naam: Inez Dekker

leeftijd: 10 jaar

opleiding: basisschool

besteedt aan kleding: 50 tot 75 gulden per maand

draagt: tuinbroek (H&M, 49 gulden), T-shirt (Albert Cuyp, 5 gulden), jas (H&M, 45 gulden)

“Gwen, de zangeres van No Doubt, ziet er leuk uit. Ik wil wel op haar lijken, mijn haar is al bijna hetzelfde. Ze draagt net als ik wijde blouses en broeken. “Aan mijn twee tuinbroeken ben ik het meest gehecht, ze zitten gewoon zo lekker. Jurken draag ik niet graag, je moet er een kriebelmaillot bij aan die de hele tijd afzakt. Mijn haar laat ik een beetje groeien, dat vind ik mooier dan kort haar. Ik heb er bij de kapper kleurtjes in laten maken, dat heeft mijn vriendinnetje ook. Ik wil het niet helemaal geverfd hebben, dit kan nog net. “Soms koop ik spullen van mijn eigen geld, haarclips en leuke elastiekjes. Mijn kleren betaalt mijn moeder altijd. Meestal heeft mijn moeder al wel een idee van wat we gaan kopen, maar ik kies het zelf uit. Soms vindt ze iets niet mooi, maar als we ermee thuiskomen, valt het haar mee.”

naam: Ton Uyttenbroek

leeftijd: 60 jaar

beroep: logistiek manager

besteedt aan kleding: 12.000 gulden per jaar

draagt: jack (Barbour, gekocht bij Allen Austin in Engeland, $100), overhemd (Arrow, gekocht bij de Bijenkorf, 99 gulden), broek (Brax, gekocht bij John Edward, 229 gulden)

“Ik sta niet langer dan twee aAÀ drie minuten voor de kast 's morgens. De kleuren moeten bij elkaar passen, dat is het enige waar ik dan op let. Ik hou van degelijke kleding van een goede kwaliteit. Polo-hemden en Van Bommel-schoenen, dat zijn merken die me aanstaan. Je weet dat je er jaren mee vooruit kunt en de pasvorm is goed. “Ik hou van blauw, beige en groen, de gedekte kleuren. Bruin zou ik nooit dragen, die kleur spreekt me niet aan. Coltruien zijn niet in mijn kast te vinden, ze zitten ellendig en witte sokken zijn not done, vind ik. “Philip Freriks van het Journaal gaat erg goed gekleed, vind ik. Hij is een uitzondering overigens, de meeste presentatoren kleden zich belabberd. Het gaat er niet om dat je kunt zien hoe duur iets is, het gaat erom dat je er verzorgd uitziet, dat je je in je kleding happy voelt.”

naam: Judith van Egmond

leeftijd: 53 jaar

beroep: horeca-onderneemster

besteedt aan kleding: in de lente 1.500 gulden, in de herfst 1.800 gulden

draagt: broekpak, complete set (gekocht bij Hier Is Het in Rotterdam, 200 gulden)

“Als ik een winkel binnenloop, ga ik even snel na wat ik thuis heb hangen. Ik wil kunnen combineren, want ik zeg altijd: met weinig kleren in de kast kun je toch een grote garderobe hebben. Mensen op straat kijken me wel eens na omdat ik er zo verzorgd uitzie. Daar zijn ze helemaal niet meer aan gewend. Als ik vroeger uitging, deed ik een mooie jurk aan. Tegenwoordig zien jonge vrouwen eruit alsof ze zo achter de wasautomaat zijn weggetrokken. “Kleding mag niet schreeuwen. Ik bijvoorbeeld, heb een hekel aan geel. Liever draag ik bruin of beige en ik ben een echte zwart-witfreak. Verder horen mijn sieraden bij mijn outfit. Ik ga echt niet zonder accessoires de deur uit. “En als ik van mijn werk thuiskom, gaat de hele boel uit. Dan wil ik er niet opgeprikt bijzitten, ik ben toch niet bij mezelf op visite?”

naam: Gertjan van Gennip

leeftijd: 15 jaar

opleiding: vrije school

besteedt aan kleding: honderd gulden per maand.

draagt: blouse (H&M, 50 gulden), broek (H&M, 69 gulden), jas (trouwjas van zijn vader, 25 jaar oud)

“In de kleding die ik draag, voel ik me zelfverzekerd en elegant. Meestal draag ik blauw of bruin, ik hou van sober gekleurde kleding. Mijn haar heb ik groen geverfd, omdat ik het een kick vind juist daarmee aandacht te trekken. Vanaf mijn dertiende probeer ik verschillende kleuren uit, mijn haar is ook al eens knaloranje geweest. “Mijn voorbeeld is mijn zus, ik ben in haar voetsporen getreden door veel kleding op rommelmarkten te kopen. Inmiddels heb ik een eigen stijl ontwikkeld, die in geen enkel hokje past. “Ik denk dat ik op mijn dertigste heel anders eruitzie. Mijn haarkleur past bij de fase van het leven waarin ik nu zit. “Hoewel ik kleding belangrijk vind, trek ik gerust twee verschillende sokken aan. Dat is geen statement of zo, ze liggen gewoon door elkaar in mijn kast.”

naam: Isis Vaandrager

leeftijd: 25 jaar

beroep: stilist en diskjockey

besteedt aan kleding: vijfduizend gulden per jaar, inclusief accessoires

draagt: trainingsjack (Nautica, gekocht in New York, $100), T-shirt (Nautica, New York, $20), spijkerbroek (gekocht bij een dumpwinkel in New York, $18), tas (Tommy Hilfiger, gekocht in New York, $20)

“Ik hou van merken: Nike en Hilfiger bijvoorbeeld. Ik vind het leuk merkkleding te combineren met heel gewone kledingstukken. Ik zou mezelf niet echt bij een bepaalde stijl kunnen indelen, want ik draag ook best mantelpakjes, al zou je dat niet denken. Ik wil mijn verschillende kanten laten zien. Waar ik niet van hou, is grunge: vieze, slordige, rafelige kleding. “Madonna is een voorbeeld voor me, al doe ik haar niet na. Ik bewonder haar lef, haar smaak. Zij is een trendsetter op kledinggebied. “Ik heb op mijn vijfentwintigste verjaardag vier tatoeages op mijn vingers laten zetten. Het zijn de vier letters van mijn voornaam in gotische stijl. Hispanic meisjes in Los Angeles hebben dat ook, maar dan met de naam van hun gang. Ik ben geen tatoeage-freak, het blijft bij deze vier kleine, want ik hou van minieme versieringen.”

naam: Annette Gruisen

leeftijd: 33 jaar

beroep: kledingontwerpster bij Perry Sport

besteedt aan kleding: 200 à 300 gulden per maand

draagt: jas (Strenesse, twee jaar geleden gekocht, 200 gulden), truitje (gekocht in Terneuzen, 120 gulden), rok (zelf korter gemaakt, H&M, 70 gulden), tas (cadeau gehad)

“Doordeweek kies ik mijn kleding heel snel uit. Als ik uitga, denk ik wat langer na over wat ik zal dragen, maar ik heb er geen speciale kleding voor. Ik draag al acht jaar strakke kleding, dat heeft mijn voorkeur, omdat het prettig zit en natuurlijk vrouwelijk staat. Ik zou mezelf niet omschrijven als een stoer type, eigenlijk is alles wat ik in mijn kast heb hangen wel elegant. “Ik winkel graag in Gent, daar liggen de winkels dicht bij elkaar en er zijn minder grote kledingketens. Ik winkel daar ook anders, het is een dagje uit en ik neem de tijd om iets moois uit te zoeken. Als ik in Rotterdam kleding koop, doe ik dat gehaast. Als ik geen geld heb, of niets naar mijn smaak kan vinden, maak ik zelf kleding. Of ik verstel wat ik nog heb. Zo gooi ik nooit wat weg. Soms draag ik opeens weer iets dat ik al vier jaar ongedragen in de kast heb liggen.”

naam: Albert van Rabenswaay

leeftijd: 43 jaar

beroep: verzekeringsadviseur

besteedt aan kleding: vijfduizend gulden per jaar

draagt: colbertje (gekocht op de Rotterdamse Lijnbaan, 200 gulden), T-shirt (cadeau gehad), broek (gekocht op de Rotterdamse Kruiskade, 100 gulden)

“Mooie kleding is heel belangrijk voor me. Niet dat ik ijdel ben, maar ik wil er goed uitzien. Op mijn werk is dat helemaal belangrijk, dan draag ik een pak. Dat wekt vertrouwen bij mensen, en het vergroot je zelfvertrouwen. “In mijn vrije tijd draag ik altijd een colbertje, maar dan op een spijkerbroek. Het T-shirt ontbreekt nooit. Mijn vrijetijdskleding is een goede combinatie van chic en casual. “Als ik me rot voel, zie je dat aan mijn kleding: het is wat soberder en de gouden sieraden laat ik weg. Maar altijd blijf ik er representatief uitzien. Ik begrijp niet waarom men zich op televisie zo slecht kleedt. Neem die Theo van Gogh. Als ik die zie, denk ik: je kunt toch wel iets meer aandacht aan je kleding besteden? Je bent niet voor niets op televisie, heel Nederland zit naar je te kijken.”