Eenpersoonsauto is de nieuwe trend; Vervoermiddel voor egoïsten

De éénpersoonsauto is de nieuwe trend op de weg, het toppunt van individueel weggebruik. Er zitten weliswaar meestal twee stoelen in, maar voor de bijrijder is zo'n snelle auto geen pretje. Wie een éénpersoonsauto begeert, moet wel even doorsparen.

Nissan lanceerde in 1982 met de Prairie een 'nieuwe auto', die in de jaren vijftig al onopgemerkt vooraf was gegaan door de foeilelijke Fiat Multipla. Het was een verhoogde stationcar met schuifdeuren en drie rijen stoelen. De concurrentie volgde snel. Toyota met de Spacecruiser, Renault met de Espace en Mitsubishi met de Space Wagon. Tegenwoordig heeft vrijwel elk zichzelf respecterend merk een Multi Purpose Vehicle, een touringcarretje voor het hele gezin.

Die trend van 'car cocooning' is inmiddels gevolgd door een tegengesteld fenomeen: de éénpersoonsauto, het toppunt van individueel weggebruik. Het Britse bedrijfje Ultima Sports Ltd. in Hinkly maakt een Sport en een Spyder. De eerste is overkapt, de tweede open. Er zitten weliswaar twee stoelen in, maar het zijn echte racers met type-goedkeuring voor de openbare weg. De Spyder, die zo mee kan doen in de zogeheten Groep C-racerij, kost ƒ 175.000, voor de Ultima mét dak moet ƒ 189.500 worden betaald, waarna de nieuwe eigenaar zich moeiteloos kan laten inschrijven voor de 24-uur van Le Mans.

Met z'n tweeën in een Spyder kan dus wel, maar het is niet echt de bedoeling. Voor de bijrijder is er weinig aardigheid te beleven aan de Spartaanse Ultima, zeker niet als de bestuurder het projectiel, met de neus op vangrailhoogte, binnen 3,9 seconden naar een snelheid van honderd kilometer per uur jaagt. De stoelen zijn hard, de vloer is van slijtvast, glanzend aluminium, naar vering moet heel goed worden gezocht en het minimale voorruitje dwingt bestuurder en bijrijder eigenlijk tot het dragen van een helm om zich te beschermen tegen insecten en opspringende steentjes. Bij een topsnelheid van 285 km/u verschilt een overstekende wesp immers in niets van een kogel uit een pistool. Los van die eventuele helm maakt het geluid van de Chevrolet-motor elke vorm van conversatie onmogelijk. Die krachtbron van acht cylinders meet 5.700 kubieke centimeter en levert 345 pk. Voor de klant die dat toch wat te weinig vindt, zijn ook versies verkrijgbaar van 400 en 500 pk.

Dat zowel de Sport als de Spyder bedoeld zijn voor strikt individueel rijgenot valt ook af te leiden uit de herkomst van de auto's. De 'vaders' van de Ultima, Ted Marlow en Steve Smith, hebben hun sporen verdiend in de racerij. Zij kochten het concept van Richard Noble, de man die eind vorige maand zijn wereldsnelheidsrecord verbeterd zag worden door landgenoot Andy Green, voormalig piloot bij de Royal Air Force, met de zwarte Thrust Supersonic Car (topsnelheid 1.140 km/u).

Passen in een Ultima nog twee mensen, in een ander summum van gemotoriseerd individualisme, de Rinspeed Mono Ego, niet. De type-aanduiding is wat dubbelop, maar klopt strikt met de werkelijkheid. Volgens directeur Frank M. Rinderknecht van Rinspeed Design AG in het Zwitserse Zumikon heeft ontwerper Jean-Charles de Castelbajac een kunstwerk gemaakt van de Mono Ego. De auto heeft veel weg van een na-oorlogse race-wagen, maar beschikt over state of the art-technologie. Hij is samengesteld uit onderdelen van zeer uiteenlopende bedrijven. Ook de Mono Ego beschikt over een aluminium V8-blok met 32 kleppen, dat 410 pk's levert, maar de auto niet verder brengt dan 258 km/u. Qua acceleratie legt de Mono Ego het af tegen de twee Ultima's. Hij doet er 4,8 seconden over om aan de honderd te komen, terwijl hij met 960 kilo nog dertig kilo lichter is dan de Ultima Sport. De Ultima Spyder weegt 850 kilo. De Mono Ego is van aluminium en aan de forse kant: met dik 4,60 meter even groot als de grootste limousine van Mercedes. In de kofferbak moest een golfcaddy passen.

Hoewel de Mono Ego oogt als een auto voor het circuit voldoet hij, compleet met subtiele spatbordjes en voor- en achterlichten van een Hyundai, aan de Europese regelgeving voor toelating op de openbare weg.

De makers van de Ultima's lijken met de verkoop van Sport en Spyder echter wat serieuzer dan Rinspeed. De Ultima kan in Nederland bij importeur Dreissen Special Cars in Capelle aan den IJssel worden bewonderd. Rinspeed is in Nederland niet vertegenwoordigd. En hoewel de Mono Ego al op de Geneefse automobieltentoonstelling werd gepresenteerd, wordt in Zumikon nog druk gerekend wat hij moet gaan kosten.