Davis-Cupploeg blij met België als eerste tegenstander

ROTTERDAM, 9 OKT. De Nederlandse tennissers hebben opgelucht gereageerd op de uitkomst van de loting voor de eerste ronde van de Davis Cup. In april 1998 speelt de ploeg van bondscoach Michiel Schapers tegen België, dat twee weken geleden naar de wereldgroep promoveerde door een 3-2 zege op Frankrijk. “Het had ook een slopende reis naar Zimbabwe kunnen worden, al denk ik dat de Belgen ons een fijne zandbak zullen voorschotelen”, zegt Jan Siemerink telefonisch vanuit Wenen, waar hij al in de eerste ronde werd uitgeschakeld.

Drie jaar geleden had het Nederlandse Davis Cupteam geen enkele moeite met de Belgen. De promotie/degradatiewedstrijd in Eindhoven eindigde destijds in een 5-0 overwinning, maar vooral Filip Dewulf heeft sindsdien een opvallende progressie doorgemaakt. Dit jaar bereikte de Vlaming de halve finales op Roland Garros en in het Davis-Cupduel met Frankrijk profiteerde 'Flipke' optimaal van een blessure bij zijn tegenstander Fabrice Santoro.

Omdat ook Wimbledon-finalist Cedric Pioline niet fit was, werd het team van Yannick Noah op het gravel in Gent verrassend naar de eerste divisie van het landentennis verwezen. “Ik vond de overwinning van België een beetje geflatteerd”, zegt Sjeng Schalken, de nummer drie van Nederland. “In de laatste partij stonden Van Garsse en Roux tegenover elkaar. Met Pioline in goede doen had Frankrijk de beste papieren gehad.”

Uiterlijk 7 november moeten de Belgen bekend maken waar de ontmoeting met Nederland zal worden gespeeld en op welke ondergrond. Teamcaptain Paul Haarhuis rekent op gravel, gelet op de voorkeur bij de Nederlanders voor een snellere ondergrond. Niet alleen die baansoort zal bondscoach Schapers zorgen baren. Ook de prestaties van zijn discipelen kunnen hem onmogelijk optimistisch stemmen.

De volgend jaar in het Davis-Cupteam terugkerende kopman Richard Krajicek bereikte gisteravond in Wenen de kwartfinales na een moeizame zege in drie sets (3-6, 6-4 en 6-2) op het Franse talent Arnaud Clement, die in de eerste ronde de als tweede geplaatste Sergi Bruguera had uitgeschakeld. Zijn landgenoten mogen tegenwoordig al blij zijn als ze één schifting in een ATP-toernooi overleven. Vooral de vormcrisis bij Jan Siemerink neemt pijnlijke vormen aan.

De 27-jarige Siemerink acteerde dit jaar op 23 toernooien en verloor veertien keer in de eerste ronde. Zevenmaal bereikte hij de tweede omloop en na zijn nederlaag in Wenen tegen de Zweed Jan Apell begint Siemerink aan een vrije val op de wereldranglijst. Vorig jaar stond de linkshandige service-volleyspecialist nog in de finale van het toernooi in Oostenrijk. Over twee weken heeft Siemerink bovendien een vracht punten te verdedigen in Stuttgart, waar hij in 1996 na fraaie overwinningen op onder anderen Jevgeni Kafelnikov en Goran Ivanisevic tot de halve finales doordrong.

“Dit keer zal ik me eerst nog moeten zien te kwalificeren voor het toernooi in Stuttgart”, verzucht Siemerink. “De cut off ligt op 37, want bijna de complete wereldtop speelt in Stuttgart. Het is in theorie dus heel goed mogelijk dat ik over enkele weken niet meer bij de beste honderd sta. Dat is inderdaad geen prettig vooruitzicht, al heb ik het eerder meegemaakt. Ook toen heb ik me via de Challengers weer omhoog weten te vechten.”

Toch oogt het perspectief voor Siemerink somberder dan ooit. De pupil van Tjerk Bogstra speelt momenteel zonder een greintje zelfvertrouwen. “En dat is voor mijn risicovolle spel noodzakelijk”, beseft Siemerink. “De banen worden trager en de ballen zwaarder. Ik maak mijn punten dus niet meer zo gemakkelijk als vroeger en ik ben nu eenmaal geen hardhitter als Rusedski of Philippoussis, die een rally altijd nog met een geweldige beuk kunnen afmaken.

“Altijd maar verliezen gaat aan je vreten. Gek genoeg heb ik nog steeds plezier in mijn sport, want als ik alleen naar de resultaten kijk, kan ik beter stoppen. Dit moet natuurlijk niet te lang duren. Soms vraag ik me af of ik het kan opbrengen me weer op te laden voor het spelen van Challengers of kwalificatietoernooien. Maar ik vrees dat ik de komende maanden geen andere keuze heb.”

Siemerink wordt in Wenen in het dubbelspel bijgestaan door een toptienspeler die ook in een depressie verkeert. Goran Ivanisevic is al tijdje 'tennismoe' en zijn deelname aan de ATP Masters is in het geding. “Ik klamp me vast aan de gedachte dat ook een wereldtopper even de weg kan kwijt raken”, zegt Siemerink. “We werden gisteren in elk geval geholpen door Oosting en Kempers. Elke overwinning is een steuntje in de rug, want ik hoop in april volgend jaar nog steeds bij de beste vier tennissers van Nederland te horen die de Davis-Cupwedstrijd tegen België zullen spelen.”