Tunnelingang stort in bij 'Groenoord'

De ontruiming van het milieu-actiekamp Groenoord is begonnen. De politie tracht gebruik van geweld te vermijden, maar de rekening hiervan is hoog. Intussen verzetten de actievoerders zich met luider stem.

RUIGOORD, 7 OKT. In het milieu-actiekamp Groenoord in Ruigoord nabij Amsterdam is gisteravond de ingang van een meterslange tunnel ingestort nadat een bulldozer van de politie er overheen had gereden. Volgens een woordvoerder van de politie zijn drie actievoerders, die ook daarna in de tunnel bleven zitten, ongedeerd gebleven. De politie is gisteren begonnen met de ontruiming van het actiekamp van milieu-activisten, die zich uit protest tegen het plan van de gemeente Amsterdam om in Ruigoord een tweede haven aan te leggen, verschansen in boomhutten en tunnels.

Volgens de woordvoerder van de politie duurt de ontruiming de hele week omdat de politie geweld wil proberen te voorkomen. Het terrein is omheind met ijzeren hekken. Een aantal tenten en bouwwerken van de actievoerders, die het gebied al drie maanden bezet houden, is verwijderd. De actievoerders die zich nog in bomen en tunnels bevinden zullen deze week “in fasen” worden verwijderd, aldus de politiewoordvoerder. Gisternacht heeft de politie twee tunnels uitgegraven waar niemand in bleek te zitten. Een politieman ligt met inwendige kneuzingen in het ziekenhuis. Hij raakte gisteren gewond toen een shovel per ongeluk inreed op een ME-busje.

Yvonne (24), een van de oprichters van GroenFront!, de Nederlandse tak van het Engelse EarthFirst!, zat gisteren met haar arm vast in een gat in de weg. De ME had vlak voor haar neus een grote stellage afgebroken, waaraan een schommel hing. Een houten hut verdween ook. “Een man of veertig heeft hier lomp staan hakken met knuppels en hamers”, vertelde ze. Zij bleef rustig. “Ze zijn verstandig genoeg om ons niet te verwonden.”

GroenFront! bestaat uit tegenstanders van uitbreiding van het wegennet en voorstanders van het “behoud van de aarde”, maar kent geen organisatiestructuur. De actie in Ruigoord, een kopie van Engelse acties tegen de aanleg van wegen en vliegvelden, werd geïnitieerd door een zeventienjarige jongen die zegt 'verliefd' te zijn geworden op Ruigoord. “Ik vind het heel tof dat het zo groot is geworden”, zei Yvonne, die ook bij de voorbereiding van het actiekamp was betrokken. Ze kan hier niet elke dag zijn, want drie dagen per week is ze ambtenaar. Ze vindt dat GroenFront! hoe dan ook winnaar is, ook al ontruimt de ME het kamp. “We hebben het hier toch drie maanden volgehouden.”

Tegen het vallen van de avond kwam een twintigtal ME'ers aangelopen vanuit de politiebasis vijftig meter verderop waar vorkheftrucks, brandweerautos en ME-busjes klaar stonden. Zij stopten bij een groepje bomen waar actievoerders in hutten wonen. Toen er uit de takken gefluit klonk, zei een ME'er: “Gekke vogels zitten er in die bomen”. Vanuit een boomhut zong een meisjesstem: “Your'e lucky that we're so peaceful”. De ME'ers: “Hou alsjeblieft op zeg” Het meisje: “Ik ga lekker de hele avond zingen”. De ME'ers: “Ga je gang, wij worden toch zo afgelost.” Het meisje: “Dit is het heksenbos” De ME'ers: “Ja, dat hoef je ons niet te vertellen.” Een jongensstem uit de boom riep: “Hé jongens, wat heeft Ajax gisteren gedaan?” Nadat de ME'ers door een veldje waren gelopen op zoek naar tunnels, verdwenen ze weer. Drie mannen van een verhuisbedrijf die door de gemeente waren gevraagd waardevolle spullen van de actievoerders op te slaan, stonden stukken hout, schroot, wat losse textiel en een wc-pot te bekijken. “Niets waardevols”, concludeerden ze en vertrokken weer.

Rond half acht kwam de Amsterdamse burgemeester Patijn poolshoogte nemen. Uit de bomen klonk het lied 'Patijn, hij is hier, wat fijn'. De burgemeester had een vriendelijk onderhoud met Peter, de woordvoerder van de actievoerders. Patijn: “Hoe is het vandaag gegaan?” Peter: “Alles is vreedzaam verlopen.” Patijn: “Dat was precies ook onze bedoeling.” De burgemeester wenste Peter “succes”. Peter zei: “Ja, bedankt, het zal nog wel een paar dagen gaan duren.” Patijn: “Beter een dagje langer dan dat er problemen komen.” Peter: “We hebben een goede aan Patijn. Hij probeert conflicten altijd te vermijden.”

Conflictvermijding heeft zo zijn prijs. De burgemeester zei dat het veel geld kost om de ME een week lang 24 uur per dag op de been te houden. Maar hij kon geen exact bedrag noemen. Volgens de politiewoordvoerder kost de ontruiming de politie rond de vijf ton. Het Amsterdamse havenbedrijf neemt de overige kosten voor zijn rekening.

Rond half negen, het was toen al donker, begaven acht politiemensen met schoppen over hun schouder zich naar een van de tunnels. Woordvoerder Peter begeleidde hen. “Dat is een ventilatiekanaal, dat moet blijven draaien”, onderwees Peter terwijl een politieman in de tunnel een gammel ogende constructie belichtte met zijn zaklamp. Zitten er nu werkelijk mensen in die tunnel? “Wel zeker”, zei Peter. Maar waar zij zitten, wilde hij niet zeggen. De politieman deed zijn jas uit en kroop met zijn zaklamp de tunnel in. “Hij loopt drie meter naar rechts en daarna naar links”, meldde hij en kwam er weer uit. “Ik ga er absoluut niet in. Veel te gevaarlijk”, zei hij. “Dat wordt uitgraven voor het nachtpeloton.”