Jorritsma laat telecommunicatie voortmodderen

Nu de Europese Commissie onoverkomelijke bezwaren heeft geuit tegen de voorstellen van minister Jorritsma (Verkeer) voor het veilen van nieuwe DCS-1800 frequenties voor mobiele telecommunicatie (NRC Handelsblad, 27 september), is een bestuurlijke impasse ontstaan en weer maanden vertraging in dit slepende dossier.

Mobiele telecommunicatie is een enorme groeimarkt met potentieel veel nieuwe werkgelegenheid die ook nog geen geluidshinder geeft, dat bewijst Libertel in Zuid-Limburg. Maar zelfs een land als Polen is verder met de voorbereidingen voor het uitgeven van nieuwe DCS-1800 frequenties! Het is dan ook vreemd dat minister Jorritsma, nadat zij zich een zeer goed voorzitter van de Europese telecomraad heeft getoond tijdens het Nederlandse voorzitterschap, nu een onverantwoorde weg bewandelt. Wat is er mis gegaan?

Op de eerste plaats had Jorritsma de Brusselse telecomrichtlijnen beter moeten bestuderen. Ze had daarin kunnen lezen dat telecommunicatievergunningen aan de hand van objectieve, transparante en non-discriminatore voorwaarden uitgegeven moeten worden. De door de minister voorgestelde naheffing voor de bestaande marktpartijen KPN en Libertel kon aan deze verplichting onmogelijk voldoen, evenmin als de door haar partijgenoot Kamp in het Tweede-Kamerdebat voorgestelde exclusiviteitsperiode van 3 jaar waarin de huidige GSM-aanbieders geen gebruik zouden mogen maken van eventueel verkregen nieuwe frequenties. De Commissie heeft dit in haar oordeel bevestigd.

Ook had de minister kunnen weten dat, door een akkoord tussen de KPN en Nozema over vrijgemaakte frequenties, de schaarste op de Nederlandse frequentiemarkt aanzienIijk verminderd was dan wel verdwenen en dat haar voornemen voor een gescheiden veiling in strijd was met het Europese Recht.

En dan heeft de minister nog voor het zomerreces een brief ontvangen van Commissaris van Miert waarin hij gewag maakt van zijn bezwaren. Jorritsma was dus al in een eerder stadium op de hoogte van de Brusselse bezwaren en had daarom nooit de besluitvorming over deze veilingwet mogen voortzetten zonder wijzigingen aan te brengen in de ontwerp-wet. Inmiddels heeft de CDA-Tweede Kamerfractie hierover opheldering gevraagd.

Uit de hele gang van zaken mag worden afgeleid dat de zaak bestuurlijk erg slecht gecoördineerd is geweest. Na de Securitel-affaire slaat Nederland wederom een modderfiguur in Brussel. Bovendien wordt de liberalisering van de Nederlandse mobiele telecommunicatiemarkt nu flink geremd. Het Enertel-consortium, dat mee wilde dingen naar de nieuwe frequenties, is als gevolg van de vertraging partners kwijtgeraakt.

Telecomconsortium Telfort is woedend over deze extra vertraging. Zijn achterstand op PTT Telecom wordt daardoor alleen maar groter en men dreigt met een schadeclaim tegen de Nederlandse staat.

Het gevolg voor de consument is dat deze op korte termijn geen substantiële prijsverlaging van mobiele telecommunicatie in het vooruitzicht heeft en langer moet wachten op het gecombineerde GSM-DCS-1800 gebruik (dual-band technologie), dat vooral in dichtbevolkte gebieden voordelen kan opleveren.

Wat staat er nu te gebeuren? Modderen we voort met deze veilingwet of vallen we terug op het verlenen van individuele vergunningen? Ik zie niet in waarom de minister niet zo snel mogelijk aan de hand van een 'beauty contest' nieuwe DCS-1800 frequenties zou kunnen uitgeven, tenzij ze haar eigen beoordelingsvermogen niet vertrouwt. Ook Libertel kreeg twee jaar geleden haar vergunning op grond van zo'n procedure waarbij de 'mooiste aanbieding' wint.

Voor een dergelijke procedure zijn geen wetswijzigingen nodig. Maar wel zou het Europees recht een veel prominentere plaats moeten krijgen. De kennis van en interesse voor Europese rechten, plichten en procedures bij Nederlandse ministeries maar vooral paarse kamerleden, is nog steeds van bijzonder laag niveau. Men moet zich realiseren dat Europese wetten prevaleren boven de Nederlandse wet. Als een Europese wet eenmaal door het Europese Parlement en de Raad is aangenomen, kan geen Tweede-Kamerlid iets aan de principes (wel aan de methode van uitvoering) veranderen.

Door het huidige gemodder is een belangrijke doelstelling van dit paarse kabinet, een competitieve, dynamische economische ontwikkeling met als speerpunt een hoogwaardige informatie- en communicatiesector in het gedrang gekomen.