...dan liever twee programma's

Het is het probleem van elke regeringspartij in coalitieland: moet het verkiezingsprogramma doorborduren op het kabinetsbeleid, met als verwijt dat de partij weinig ideeën heeft, of moet het met visionaire eigen standpunten komen, met het risico dat de partij zich als inconsequent en onverantwoordelijk uit de markt prijst? Verkiezingen zijn toch al geen optimaal moment voor partijdemocratie: omwille van de eenheid moet de partijleider onverkort worden gesteund, maar naarmate dat lukt verliest de partij waarde als podium voor debat.

Daarom heeft Kamerlid Rob Oudkerk dit bedacht: twee verkiezingsprogramma's! Vier jaar geleden was het PvdA-programma een mooi leesbaar essay over Nederland en de beginselen van de sociaal-democratie, dat in de kabinetsformatie echter weinig houvast bood. Wat het over volksgezondheid bevatte was zelfs “onvoorstelbaar matig en dan druk ik me beleefd uit”. Dit jaar is het volgens Oudkerk weer teveel naar de andere kant doorgeslagen: veel over Schiphol en weinig over de toekomst. De partij moet volgens hem een deelprogramma maken met visies op de lange termijn, en daarnaast een deel over de komende vier jaar. Dan kan de PvdA met de ene tekst voldoen aan het door Oudkerk gekoesterd credo van Olaf Palme: “Politiek is een kwestie van willen. Sociaal-democratische politiek is veranderingen willen, omdat veranderingen verbeteringen beloven, de fantasie en de daadkracht voeden, dromen en visioenen stimuleren.” En met de andere tekst kan de PvdA gewoon blijven regeren.