Bleke driebander heeft weer zin in het leven

OOSTERHOUT, 6 OKT. Frédéric Caudron is een bleke man met veel gevoel voor drie gekleurde biljartballen. Met zijn zwarte handschoen, zijn vetgekuifde kapsel en zijn hemelse oogopslag vertoont hij meer gelijkenissen met een plaatselijke koorknaap dan met een internationale sportman.

Vlak voor de huldiging van zijn eerste wereldbekerzege stond hij uitgebreid voor de spiegel, omringd door collega's die hem de zege zichtbaar gunden. “Nog effe een plaske doen”, sprak Caudron in breekbaar Nederlands. De verliezende finalist Dick Jaspers schoof hem met een brede grijns het wedstrijdformulier toe. “Even tekenen Fred, anders is alles voor niets geweest.”

Jaspers toonde zich gistermiddag een sportieve verliezer in cultureel centrum De Bussel in Oosterhout. De beste Nederlandse drie bander was in zijn derde achtereenvolgende finale kansloos tegen de beste Belgische driebander van dit moment. Na een gewonnen eerste set schoot het solide spel van Jaspers langzaam maar zeker tekort tegen het flitsende spel van Caudron. Elke carambole was een lust voor het oog. Caudron hanteert de keu met liefde. Hij aait de ballen met opvallende precisie over het blauwe laken. “Onze bescheiden vriend uit België vertoont een wonderlijke trefzekerheid”, sprak de speaker tijdens de huldiging.

De 29-jarige Caudron mag zich de opvolger noemen van de 60-jarige Raymond Ceulemans. De jonge Waal heeft de oude Vlaming van de troon gestoten als beste driebander van België. Caudron mist het charisma en de erelijst van Ceulemans, maar zijn prachtige afstoot en zijn vriendelijke voorkomen passen in de beste biljarttraditie. Net als Ceulemans is Caudron afkomstig uit de kaderschool. Hij leerde de techniek op een klein oppervlak en ontwikkelde zich later tot een speler van de lange halen. Met een partijgemiddelde van vijf caramboles per speelbeurt vestigde Caudron vorig jaar in Zuid-Korea een nieuw puntenrecord. De prestatie geniet veel aanzien in de biljartwereld. “Als het lukt kan hij alles”, voorspelde Jaspers een half uur voor de finale.

Caudron is een kasteleinszoon uit Mons die vorig jaar is verhuisd naar het plaatsje Schoten bij Antwerpen, de mondiale havenstad die evengoed als nationaal biljartcentrum kan worden aangeduid. In Schoten heeft hij een nieuwe liefde ontdekt en een oude liefde opgepakt. Na een scheiding en een belastingonderzoek was Caudron de laatste jaren danig in de war geraakt. Hij gold nog steeds als een groot talent, dat op het beslissende moment de zenuwen niet onder controle kreeg. “Daar liggen mijn kansen”, hoopte Jaspers vooraf.

Caudron is van oudsher een wisselvallige speler die fraaie oplossingen afwisselt met vreemde missers. Ondanks zijn knullige nederlagen heeft hij naar eigen zeggen meer pieken en minder dalen in zijn spel. “De meeste mensen kijken naar een uitslag en trekken hun conclusie. Ik kijk liever naar mijn moyenne en constateer dat ik ook bij verlies minimaal 1.2 gemiddeld haal. Er zit nog steeds progessie in mijn spel.”

Caudron verloor twee keer eerder een finale van een wereldbekerwedstrijd. Als driebander behoorde hij de laatste jaren tot de subtop. Door een discutabele regel van de Billiards Worldcup Association stuit de als tiende geplaatste Caudron in elk toernooi vroegtijdig op een favoriete tegenstander. In Oosterhout had hij geluk dat zijn rivalen Ceulemans en Blomdahl vroegtijdig werden uitgeschakeld. De weg naar de finale lag plotseling open en de zenuwen verdwenen uit zijn lichaam. “Ik was in staat een paar grote series te maken, normaal gesproken mijn grote kracht. En ik stoorde me niet langer aan het trage spel van Jaspers. Ik voelde m'n vleugels.”

Caudron heeft als bandstoter en kadrist meer successen behaald dan als driebander. Hij behaalde 25 nationale titels, vijf Europese titels en hij won twee keer een wereldkampioenschap. Zijn eerste plaats in Oosterhout noemde hij gisteren een hoogtepunt in zijn carrière als driebander. “Ik had deze overwinning wel verwacht, want mijn sponsor had me vooraf gewaarschuwd dat ik bij verlies het contract zou verspelen”, sprak Caudron tijdens de sluitingsceremonie voor een volle zaal. Hij kreeg de lachers op zijn hand.

Even later sprak hij in de kleedruimte over zijn wankele privéleven en de scheiding die geen enkel persoon goed kan verwerken. “Ik ben met weinig goesting naar Oosterhout gekomen, want de ballen rolden vorige maand niet zoals ik het wilde. Ik speelde als een derdeklasser. Ik had daarom niks te verliezen en dat is misschien mijn kans geweest. Door een gunstige loting ben ik steeds beter in vorm geraakt. Sport kan rare dingen doen met een mens. Ik kwam hier helemaal dood aan en keer vanavond springlevend terug naar huis.”