Abortus (2)

Hieke Jippes maakt een reportage over abortus (Z 6 sept.) omdat de Kamer binnenkort de praktijk in Nederland zal bespreken. Een van de redenen is dat bekend is geworden dat de foetus eerder dan gedacht pijn zou lijden. Maar is nu niet het moment gekomen om aandacht te schenken aan de consequenties van de abortus voor de vrouw?

Abortusarts Florian Willems zegt: “Ik ben er persoonlijk trots op dat Nederlandse vrouwen zo snel om een abortus komen”. En Willem Boissevain antwoordt op de vraag of hij ooit een abortus weigert: “Nee, niemand laat een abortus voor zijn lol doen.” Deze commentaren wekken de indruk dat een abortus een onbetwistbare en per definitie goede en juiste keuze is waaraan de vrouw, afgezien van morele oordelen, niet hoeft te tornen. Nergens in de reportage staat iets over de problemen van vrouwen na abortus.

In 1994 sprak Renée Braams ook in deze krant over de vele publicaties in vrouwenbladen van vrouwen die naderhand spijt kregen van een abortus. Ook bleek uit een onderzoek in het Academisch Ziekenhuis van Utrecht bij tweehonderd vrouwen die zich hadden laten aborteren omdat de foetus een handicap had, dat de meesten het gevoel hadden, niet vrijwillig te hebben gehandeld.

Het is te hopen dat de parlementariërs niet de struisvogelpolitiek ten aanzien van de vrouw aannemen van bovengenoemde heren. Als de vrouw ten onder gaat aan een rouwproces na een abortus, moeten we in dezelfde harde lijn haar de mond blijven snoeren zoals tot nu toe blijkt te gebeuren?