Tweede Kamer: bijdragen zorg naar inkomen

DEN HAAG, 3 OKT. Een meerderheid in de Tweede Kamer pleit voor invoering van een stelsel van eigen bijdragen in de gezondheidszorg waarbij het maximaal te betalen bedrag wordt bepaald door het inkomen.

Binnen de coalitie bestaat onenigheid over dit voorstel. D66 en PvdA wensen zo'n inkomensafhankelijke regeling die op 1 januari 1999 zou moeten ingaan maar de VVD wil voorlopig het dit jaar ingevoerde systeem van eigen bijdragen handhaven. Minister Borst (Volksgezondheid) deelt dat standpunt. Nu geldt een maximum van tweehonderd gulden voor iedereen en worden de lagere inkomens en chronisch zieken financieel gecompenseerd. Invoering van een nieuw stelsel is volgens de liberalen een zaak voor het volgende kabinet.

Dit bleek gisteren bij het overleg van de minister met de Tweede Kamer over de gang van zaken bij de inning van de eigen bijdragen. Anders dan begin dit jaar werd verwacht, toen de verzekeraars nog chaos en hoge onkosten voorspelden, verloopt de inning vrijwel probleemloos, constateerde het Kamerlid Van Boxtel (D66). Inmiddels is het ook zeker dat de eigen bijdragen dit jaar ruim zeshonderd miljoen gulden opleveren, zo is uit bronnen in de verzekeraarswereld vernomen. Borst had de opbrengst voor 1997 geraamd op 650 miljoen gulden. De uitkomsten van de evaluatie van de technische uitvoering worden later dit jaar verwacht, die van de vraag of de medische consumptie is afgenomen eind volgend jaar.

In het huidige stelsel van eigen bijdragen betaalt de gebruiker van gezondheidszorg die via het ziekenfonds verzekerd is twintig procent van de kosten van specialist, ziekenhuis en medicijnen zelf, tot een maximum van tweehonderd gulden per jaar. Het maximum van tweehonderd gulden geldt voor het hele gezin van de ziekenfondsverzekerde tezamen. Voor mensen die hun inkomen verwerven uit sociale uitkeringen die hun een bestaansminimum garanderen (bijstand en AOW) geldt een lager maximum: honderd gulden. Chronisch zieken betalen per saldo niets extra naast hun ziekenfondspremie.

De eigen-bijdrageregeling is onder meer bedoeld om de medische consumptie af te remmen. De gekozen vorm is een compromis waarover de drie coalitie-partijen het in het regeerakkoord eens werden. VVD wilde toen een voor iedereen even hoog eigen risico invoeren, D66 en PvdA wensten hooguit een van het inkomen afhankelijke eigen bijdrage. Bovendien zouden ziekenfondsen en particuliere verzekeraars met een wet moeten worden gedwongen op het punt van hun verzekeringspakketten naar elkaar 'toe te groeien'. Dit laatste gebeurt inmiddels op vrijwillige basis; zo heeft elke particulier verzekerde een verplicht eigen risico van tweehonderd gulden.

Nu gebleken is dat een inkomensafhankelijke bijdrageregeling technisch uitvoerbaar is doch minimaal een jaar voorbereiding vergt, moet volgens het Kamerlid Oudkerk (PvdA) snel tot invoering worden besloten. Dan blijft in zijn visie het huidige regeerakkoord overeind. Met uitzondering van VVD en de Socialistische Partij (die niets wil weten van het heffen van eigen bijdragen) toonden zich gisteren alle fracties voorstander van een inkomensafhankelijke heffing van eigen bijdragen.