Onderwijs wordt in Zijldijk van het bord geveegd

De laatste dorpsschool van Zijldijk sluit na de herfstvakantie de deuren. Opnieuw een nagel aan de doodskist van dit kleine randdorp op het Groningse platteland. 'Zijldijk gaat kapot'.

ZIJLDIJK, 2 OKT. Het lijkt wel of de elfjarige Joost Knol van basisschool 'De Fivelstroom' in het Groningse Zijldijk privéles krijgt. Samen met onderwijzeres Josée Hefting zit de enig overgebleven leerling van groep acht aan een tafeltje in een leeg klaslokaal. Joost vindt het “wel erg” dat zijn school na de herfstvakantie definitief zijn deuren sluit. “Het was gewoon een leuke school, niet zo groot. Daardoor kreeg je als leerling meer aandacht”, klinkt het wijs.

'Juf' Josée Hefting probeert de moed erin te houden. “We hebben het best gezellig samen. We maken er wat van.” De afgelopen week zag ze 'haar' dertien kinderen vertrekken naar andere scholen. “Ineens zijn ze allemaal weg en dat doet pijn.” Hefting zal de komende twee weken de laatste vier kinderen van de school lesgeven. Daarna is het voorbij en sluit de laatste dorpsschool van Zijldijk na 129 jaar zijn deuren.

De openbare basisschool De Fivelstroom telde de laatste jaren tussen de 25 en dertig leerlingen. Vlak voor de zomervakantie verhuisden twee gezinnen met drie kinderen en haalden enkele ouders hun kinderen van school. Het schooltje, dat de afgelopen tien jaar al tegen de opheffingsnorm aan schommelde, belandde volgens wethouder Meindert Schollema (onderwijs) van de gemeente Loppersum op “het fatale getal van 24”. Want een school die in een weinig bevolkte regio als Loppersum onder dit leerlingenaantal zakt moet dicht.

Met een leerlingenaantal van 24 zou de school in Zijldijk (driehonderd inwoners) in elk geval tot 2001 open hebben kunnen blijven, stelt directeur Kees de Vries van basisschool De Wilster in Middelstum waarmee De Fivelstroom vorig jaar fuseerde. In die fusieperiode ontstonden er echter problemen tussen het hoofd van De Fivelstroom en twee jongere collega's. “De communicatie verliep stroef”, licht Schollema toe.

Toen deze maand nog een leerling van school werd gehaald en het hoofd zich ziek meldde, overlegden directeur, wethouder en ouders in een emotionele bijeenkomst over de ontstane situatie. Schollema: “Voor de bovenbouw wilden de ouders het liefst weer een manspersoon. Op korte termijn konden we echter geen geschikte kandidaat vinden. De ouders wilden een manspersoon, en die was niet beschikbaar.” De twee part-time leerkrachten zegden toe full-time te zullen werken tot aan de herfstvakantie. De ouders wilden van de wethouder echter de garantie dat kinderen in groep twee en drie de school in Zijldijk kon afmaken, maar die zei Schollema niet te kunnen geven. Afgesproken werd elkaar na vier weken weer te zien.

Kort na de vergadering haalden de meeste ouders hun kinderen van school. Schooldirecteur De Vries neemt hen dat kwalijk. “We hadden afgesproken in alle rust tot bezinning te komen. Tijd brengt soms een oplossing. Maar men heeft niet willen wachten.”

Vader D. Reinders was de vage beloftes over een vaste vervanger echter beu. “We werden steeds met een kluitje in het riet gestuurd. Het is jammer dat de school dicht moet, maar ik wil stabiliteit en rust voor mijn kinderen.” Zijn zoon en dochter gaan nu naar een school in Roodeschool. Bewust koos Reinders voor een andere gemeente. “Ik hoop dat daar een wethouder zit die het wel goed doet.” Schollema noemt het triest dat de 129 jaar oude dorpsschool verdwijnt. “Een verarming van de gemeenschap.”

Harma Maat, die acht jaar in de ouderraad van 'De Fivelstroom' zat, is bang dat Zijldijk “kapot gaat” nu de laatste school wordt opgeheven. Het postkantoor verdween ook al en er kwam een rijdend postkantoor. Maar ook dat hield op. Nu verkoopt de SRV-man behalve zuivel en grutterswaren ook postzegels. De gymzaal moest weg, omdat er volgens Maat een nieuwe faciliteit in Loppersum werd gebouwd.

Maat is er stellig van overtuigd dat de gemeente Loppersum met het verdwijnen van de laatste dorpsschool heel gemakkelijk van een vervelend probleem is verlost. “Loppersum laat de kleine randdorpen zakken.” Maat bewaart dierbare herinneringen aan de school, waar ze zelf leerde rekenen en lezen. “Een klein, gezellig schooltje was het. Mijn zoontje had dezelfde onderwijzer als ik indertijd. Vier jaar geleden hebben we nog gezamenlijk het 125-jarig bestaan gevierd.”