Prinses Diana was zelf de voornaamste bron voor biografie

ROTTERDAM, 30 SEPT. Prinses Diana was zelf de voornaamste bron voor de biografie 'Diana, her true story' uit 1992. Auteur Andrew Morton zegt Diana zes lange interviews te hebben afgenomen. Ook zou ze zijn manuscript van commentaar hebben voorzien en wijzigingen hebben voorgesteld.

Dat verklaart Morton in de The Times, naar eigen zeggen “om de geschiedenis recht te doen”. Financieel zal de onthulling de voormalige tabloid-journalist ook geen kwaad doen: deze week publiceert hij een herziene versie van deze succesvolle (auto)biografie: 'Diana, her true story - in her own words'. Het boek over de begin deze maand overleden prinses heeft hem tot dusver 15 miljoen gulden opgeleverd.

'Diana, her true story' verwekte in 1992 grote opschudding wegens onthullingen over het mislukte huwelijk van prins Charles en prinses Diana, over de affaire van Charles met zijn oude vriendin Camilla Parker Bowles en over de eetproblemen en zelfmoordpogingen van Diana. Diana ontkende contact te hebben gehad met Morton, maar gaf wel toe dat ze haar vrienden had aangemoedigd om met hem te praten. Volgens Morton steunden die haar verhaal om Diana te beschermen tegen aanvallen vanuit Buckingham Palace.

Morton heeft de interviews niet persoonlijk afgenomen, maar in de loop van 1991 via een “betrouwbare bemiddelaar” zesmaal een vragenlijst naar Diana's residentie Kensington Palace gestuurd. Zo kon Diana naar waarheid zeggen dat ze Morton nooit had ontmoet. The Times drukte gisteren als bewijs pagina's van Mortons manuscript af, voorzien van haar kanttekeningen. Naast een passage waarin de auteur schrijft dat ze als teenager geen “sterke ambities” had, staat de uitroep Did! Elders verving ze de koningin door de koningin-moeder als enige getuige van een van haar halfhartige zelfmoordpogingen - toen ze zich, zwanger van prins William, van een trap wierp in de koninklijke residentie Sandringham. Prinses Diana gaf de auteur ook kopieën van “hartstochtelijke” liefdesbrieven van Camilla Parker Bowles en foto's uit het familiealbum van de Spencers. Het portret dat op de voorkant van het boek werd door haar geslecteerd.

Morton schrijft in zijn kenmerkende gezwollen proza dat Diana besloot aan zijn boek mee te werken omdat ze zich in 1991 “gevangene voelde van een bitter, onbevredigend huwelijk, gekentend aan een ongevoelig koninklijk systeem en opgesloten in een onrealistische publieke voorstelling van haar leven”. Diana meende dat het koninklijk huis “niets zou nalaten” om het overspel van prins Charles geheim te houden en haar vermoedens als paranoia te bestempelen. “Ze was bang dat haar vijanden in het paleis haar elk moment geestelijk gestoord konden verklaren en laten opsluiten.”