Badr bokst op tegen legende

Concert: Badr Mian Dad (Ali Khan) & Party. Gehoord: 27/9 Tropeninstituut Amsterdam.

Als je familie van een beroemdheid bent, staan veel deuren al voor je open. Daarvan profiteert de Pakistaanse zanger Badr Mian Dad (Ali Khan), een volle neef van de legendarische Nusrat Fateh Ali Khan, die in augustus overleed. Lastig is dat iedereen onmiddellijk gaat vergelijken. Dat ligt in het geval van Badr voor de hand want hij beoefent net als Nusrat het qawwalli-genre en in exact dezelfde bezetting: met acht koorzangers, twee harmoniums en een tabla.

Badr blijft in de kunst van het fraseren ver bij Nusrat achter, maar weet dat met kracht en trefzekerheid redelijk te compenseren. Zijn ritmische accenten en tegenfiguren zijn altijd raak. Zijn rauwe en wat hese geluid doet soms denken aan dat van flamenco-zanger El Moro.

Badr is korter van stof dan zijn neef en doet zijn voorzangersrol soms over aan enkele party-leden, onder wie de twee harmonium-bespelers. Omdat hun stemmen sterk verschillen, blijf je als luisteraar alert. Ook het feit dat de eerste harmoniumspeler uit zijn instrument soms een beat haalt die aan de Jamaïcaanse ska doet denken is iets om van op te kijken.

Daarnaast gebeurt er rond het podium van alles, dankzij een massaal opgekomen 'Voorindisch' publiek, voor negentig procent mannelijk. Het publiek wil graag bekennen dat men het breed kan laten hangen. Een briefje van 25 of 100 voor de musici, met een zeer glimmend visitekaartje erbij; heeft de hele zaal het goed gezien?

Ook de zeker drie elftallen sterke ordedienst van de Jinnah Cultural Stichting of Pakistan trekt veel aandacht door bij gebrek aan wanorde onder het publiek dan maar achter elkaar aan te gaan te hollen, gangpad in, gangpad uit.

Het was een koddige vertoning, temeer daar al die officials, van de eerste tot de laatste rij, niet alleen leken uitgerust met hun allersjiekste pak, maar ook voortdurend luid praatten.

En waarover dan wel, in Allah's naam? Misschien wel over het feit dat zij, gezegend met dezelfde achternaam Khan, eigenlijk ook familie van Nusrat zijn en dat die Badr op het podium zich dus maar niets moet verbeelden. Hij is pas 34 jaar en de spelling van zijn middelste naam verandert nog dagelijks: van Myandad en Mian Dad tot Mian Daad op een folder die bij de uitgang wordt uitgereikt om een cassette van hem te slijten.

Een artiest op een podium is leuk maar een zakenman is pas echt belangrijk.