Spinaziesalade met courgette

Een malse bladgroente en een jonge harde groente bijeengebracht in een salade die wordt verrijkt met wat hazelnoten waar de tong aan het eind van de zomer al weer naar uitkijkt. Reeds eerder schreef ik op deze plek over de deugden van kleine courgettes: geen pitten, veel smaak, stevig en sappig vruchtvlees.

Het blijft tobben in dit land met deze groente. Het is blijkbaar te aantrekkelijk voor de kwekers om ze tot reuzenkegels te laten uitgroeien. Toch heb ik gemerkt dat ook moestuinbezitters moeite hebben met het jong afplukken van de vruchtbeginsels. Alsof het een doodzonde is ze geen langer bestaan te gunnen. Het is interessant dat men in Zuidelijke landen totaal geen moeite heeft met het kleinhouden van courgettes, integendeel. De invalshoek van de Zuiderling is vooral wat eten betreft totaal anders dan de onze. Het gaat hen vo=r alles om de smaak en kleine courgettes bezitten daar veel van. Ze zijn geknipt om rauw in een salade te worden gegeten. Soms zitten er aan dat kleine vruchtbeginsel van de courgete nog lange gele bloemblaadjes; als ze nog niet verflenst zijn, kunnen ze worden gevuld met een delicaat mengsel van broodkruim, ansjovis, kappertjes en peterselie zoals Italianen dat vaak doen. Daarna worden ze door een waterbeslagje gehaald, gefrituurd en als warme antipasto geserveerd. Twee vliegen in een klap. Alles benutten wat er op je weg komt in de keuken, daar zijn Chinezen en Italianen goed in. In Nederland kleine courgettes vinden, betekent de delicatessenhoekjes van groentewinkels afspeuren, Turkse winkels betreden, de boerenmarkt op, de natuurvoedingswinkels trotseren (al wordt de sfeer daar gelukkig steeds minder heilig) of een uitstapje maken naar biologische groentetuinen. Eenmaal gevonden, altijd kopen en zonder morren de prijs betalen: Initiatief moet beloond worden anders wordt de vicieuze cirkel nooit doorbroken. Een bevriende moestuinbezitter met een overdaad aan courgetteplanten kan ook om een gunst worden gevraagd.

Bereiding: Verwijder de dikke stelen van het spinazieblad en scheur bij grote bladeren tevens de middennerf uit het blad. Rooster de hazelnoten op een bakplaat in een voorverwarmde (200 C) oven gedurende 7-10 minuten, of tot ze goudbruin en geurig zijn. Doe de hazelnoten in een food processor en maal ze kort tot grove stukken. Ze kunnen ook worden grofgemalen in een goed schoongewreven electrische koffiemolen en als ook die niet voorhanden is, worden de hazelnoten tussen een theedoek gelegd en met een deegroller bewerkt. Snijd de ongeschilde courgette in kleine blokjes. Wie de moeite wil nemen snijd hem tot julienne of schaaft de courgette op een mandoline met julienne-mes of gebruikt daarvoor een goede keukenmachine met betreffend hulpstuk. Luciferdunne reepjes rauwe courgette doen het beter in de mond dan blokjes. Maak de dressing door azijn, zout en peper naar wens door elkaar te roeren tot het zout is opgelost. Roer er dan de mosterd door, vervolgens lepelsgewijs de olijfolie en tot slot de sesamolie. Vermeng in een ruime slakom spinazie, courgette en hazelnoten en maak de salade luchtigjes aan met de dressing. Direct serveren zodat de courgette en het spinazieblad knapperig blijven.

Voor 2 personen:

200 gram wilde spinazie, gewassen en gedroogd

25 gram geroosterde hazelnoten

1 piepkleine courgette (circa 90 gram), gewassen

voor de dressing:

1 eetlepel wijnazijn

zout en versgemalen zwarte peper

theelepel Dijonmosterd (Grey Poupon)

3 eetlepels olijfolie

1 eetepel hazelnootolie