Homofobie

'Hoe lang kunnen mannen nog hand in hand door de Kalverstraat lopen? Gaan we back to the future?' De uitnodiging van de VVD-Amsterdam voor de lezing van COC-directeur Laurette Spoelman was in sexy bewoordingen gesteld. Spoelman zelf draaide wat voorzichtiger om het onderwerp heen.

Het was volgens haar moeilijk bespreekbaar, maar moest toch genoemd: de massaal in Nederland aanwezige islamieten vormen met hun traditionele normen en waarden een bedreiging voor de homoseksuelen in ons land. Terwijl de Nederlandse samenleving de afgelopen twintig jaar is ontzuild, ontkerkelijkt, geëmancipeerd en geïndividualiseerd, heeft de multiculturele samenleving zich naarbinnen gekeerd. Met alle gevolgen van dien voor de zo krampachtig verworven acceptatie van homoseksualiteit.

Uit onderzoek van het COC was volgens Spoelman gebleken dat leraren op middelbare scholen tegenwoordig weer meer moeite hebben om voor hun homoseksualiteit uit te komen. Ze nemen hun partner niet meer mee naar schoolfeesten of verzwijgen hun seksuele voorkeur liever helemaal. Een voorlichtingsavond van het COC leidde op een middelbare school tot woedende reacties van ouders over deze 'reclame voor homoseksualiteit'. En bij de hulplijn van het COC is de aard van de telefoontjes de laatste tijd veranderd. Tien jaar geleden nog belden vooral jongeren omdat ze problemen hadden met hun ouders over hun seksuele voorkeur, nu bellen volgens Spoelman steeds meer ouders omdat hun kind zo moeilijk voor zijn homoseksualiteit durft uit te komen.

Toch moest Spoelman toegeven dat het COC zelf vooralsnog weinig heeft betekend voor de islamitische homo. Voorlichtingsmateriaal op scholen is niet toegankelijk voor andere culturen en het COC zelf is een volstrekt 'witte' organisatie. Maar Spoelman ziet niets in het binnenhalen van allochtone bestuursleden. Die zouden te veel het karakter krijgen van 'Excuus-Truzen'. Beter kunnen de allochtonen zichzelf organiseren. Is het COC niet ook zo begonnen? “Integratie door segregatie.”

De Turkse homo-organisatie Ipoth (Independent Platform of Turkish Homsexuals) heeft de aansporing van Spoelman niet nodig gehad. Sinds twee jaar heeft de homo-organisatie een eigen opvangprogramma, eigen praatgroepen en een theatergroep. Inmiddels zijn tweehonderd Turkse homo's 'uitgekomen'. En volgende maand heeft het Ipoth volgens directeur C. Ariklar “een wereldprimeur”: een opvanghuis voor homo's. Homoseksuelen die zich genoodzaakt zien onder te duiken omdat zij in hun omgeving niet kunnen uitkomen voor hun seksuele voorkeur, kunnen daar voor bepaalde tijd onderdak krijgen.

De allochtone organisatie gelooft overigens niet zo in het belang van segregatie. Een van de eerste gasten in het opvanghuis is een Nederlandse jongen, in de woorden van Ariklar afkomstig uit “een homofoob gezin”. Het is voor het Ipoth vanzelfsprekend dat ook Nederlandse jongens bij hen aankloppen voor hulp. De problemen van homoseksuele jongeren uit streng gereformeerde milieus zijn in wezen dezelfde als die van homoseksuele jongeren uit traditionele migrantenfamilies. Al eerder regelde het Ipoth bijvoorbeeld een opvangadres bij een Turkse familie voor een gereformeerde jongen. Het geld voor het opvanghuis voor homo's is afkomstig van Turkse particulieren en de aidsstichting Friends for Life. Een moskee doneerde een symbolisch bedrag van vijftig gulden. Van de gemeente Amsterdam heeft het Ipoth geen subsidie ontvangen.

Maar wie weet. De gemeente heeft inmiddels wel geld gegeven voor die andere homoseksuele minderheid die de seksuele revolutie niet heeft meegekregen: de bejaarde homo.

Deze week legt minister Borst de eerste steen van bejaardenwoningen voor hulpbehoevende homo's en lesbische vrouwen, een afdeling van bejaardenhuis De Rietvinck aan de rand van de Amsterdamse Jordaan. Alweer een 'wereldprimeur', bijgenaamd Het Rose Rimpelhuisje.