Het Nederlandse poptalent wint tal van Grote Prijzen

Concerten: Grote Prijs van Nederland, 26 t/m 28/9 in Paradiso en de Melkweg, Amsterdam.

Vloeiend waren de raps van Murth The Man-O-Script volgens hemzelf. De jury van de Grote Prijs van Nederland was het met hem eens: hij kreeg de prijs voor beste rapper. Het was een van de vele prijzen die het afgelopen weekeinde werden uitgereikt aan Nederlands poptalent in Amsterdam, tijdens een succesvolle dertiende aflevering van de Grote Prijs.

Net zoals de vorige keren hing er een nerveuze sfeer in de lucht, meer nog door de zenuwen van aanhang en familie dan die van de deelnemers zelf. In de wandelgangen werd fel gediscussieerd. “Ja, ze waren wel vernieuwend, maar...”

Of de Limburgse Sukkels In Trainingspakken, SITP, nou echt de prijs voor meest vernieuwende band hadden verdiend? Teleurgestelde meisjes vroegen zich af waarom R&B-zanger Kriztano was afgescheept met de troostprijs van Beste Zanger, en waarom het trio Herdly Everet de Grote Prijs op de R&B/hiphop-avond had gekregen. “Het is wel leuk wat ze doen hoor, maar de rest was gewoon beter.”

Voor wie alles wilde volgen was de Grote Prijs een uitputtingsslag. Het evenement viel uiteen in vier onderdelen, waarvan op drie achtereenvolgende avonden de finales werden gehouden, met in totaal 39 optredens. Het aardige van deze opzet was dat het een mooi beeld gaf van de diversiteit van de Nederlandse pop: anonieme knoppendraaierij bij de dance, stoere nuchterheid in de bands-finale, aandoenlijke verlegenheid bij de singer/songwriters en zwarte coolheid bij de R&B/hiphop - het enige onderdeel waarin uiterlijk en gevoel voor stijl zeer serieus werden genomen, wat te zien was aan de strakke pakken, onberispelijke kapsels, adembenemende jurken en gesponsorde sportshirts.

Het best bezochte onderdeel, de bands-finale, bracht een verfrissende provinciaalse sfeer in de uitverkochte Amsterdamse Melkweg. De finalisten waren de winnaars van de diverse regionale popconcoursen, zoals de Gesel van Gelderland, de Kleine Prijs van Sneek en de Groningse Pop=Prima Prijs. Met touringcars kwamen mensen uit alle delen van het land hun lokale trots aanmoedigen. Wie de meeste bussen vol had weten te krijgen kreeg de Publieksprijs, in dit geval het Achterhoekse We've Got The Gun, dat bij het niet-Achterhoekse deel van het publiek niet veel indruk maakte met zijn onopvallende, lichtvoetige gitaarrock.

De Zuid-Hollandse Suburbs waren de terechte winnaars van de Grote Prijs voor bands, al was het dan bij gebrek aan beter, want echt bijzonder was de prettig in het gehoor liggende gitaarrock van de groep niet. De tweestemmige zang was fraai, maar de liedjes die het Haagse kwartet speelde waren braaf en voorspelbaar, zoals bij de meeste bands. Onverwachte en prikkelende geluiden waren alleen te horen bij het Limburgse Cooler Than Jesus, dat een merkwaardige mengeling van folk en neurotische rock bracht waarvan de bedoeling onduidelijk bleef.

Een ernstige saaiheid overheerste in de dance-finale, die werd gewonnen door het techno-duo Xceptional, al gaf het publiek de voorkeur aan de triphop van het Amsterdamse Mimezine. De overtuigendste winnaars waren de talentvolle Lotte van Dijck & Marjolein Reitsma uit Noord-Brabant, die in het singer/songwriters-onderdeel zowel de Publieksprijs als de Grote Prijs wonnen met knappe liedjes die ze helder en deels mooi tweestemmig zongen. Ze behoren ongetwijfeld tot het handjevol Grote Prijs-deelnemers die het verder zullen schoppen.

Zo ook rapper Murth The Man-O-Script, die met zijn geestige Nederhopteksten liet horen een aardig komisch talent te hebben. Het leukste moment kwam echter per ongeluk. Na een voortvarend begin - 'Ik val met de deur in huis!' - ging er iets mis met de techniek en moest het nummer worden afgebroken, waarop Murth onverstoorbaar opnieuw begon: 'Ik val nog een keer met de deur in huis!' Hij verdiende zijn prijs.