Amsterdam feestend ten onder

Met een niet aflatend enthousiasme organiseert men er op los. Er gaat bijna geen weekeinde voorbij of er is weer iets geregeld 'waardoor Amsterdam in het middelpunt van de belangstelling komt te staan'. Traditionele feestjes zoals Koninginnedag, Grachtenloop en Uitmarkt: daar zijn we al aan gewend, maar er zijn altijd nog een paar dranghekloze dagen over.

De wereld gaat aan vlijt ten onder en Amsterdam aan feest. Want wat er ook wordt geregeld, 'een feest voor de bewoners' wordt het altijd en het is ook altijd 'economisch' goed, of zelfs 'fantastisch' 'voor een stad als Amsterdam'. Aldus de woordvoerders.

Gay Pride, de optocht in de grachten met allemaal bijna blote meneren en mevrouwen met pruiken op en lange handschoenen aan, is zo'n feest. Een vrolijk en leuk feest voor de homo's en de lesbo's. En zelfs de overheid doet mee. Breedlachende agenten delen folders uit aan breedlachende travestieten, kom bij de politie, (en wie lacht wie nu uit). Het korps moet een afspiegeling worden van de maatschappij en Amsterdam staat bekend om z'n tolerantie.

Organisatoren en overheid hebben elkaar in 'de Gay-scene' gevonden. Het doel is goed en de stad vaart er tolerant en economisch wel bij. Iedereen blij dus. Maar de Gay Pride optocht was slechts een voorproefje. In de week van 1 tot 8 augustus van volgend jaar komen 'de Games' er aan. En dat wordt echt groot.

Het christelijke Reformatorisch Dagblad probeerde met de Algemene Wet Gelijke Behandeling nog wat roet in het eten te gooien, maar door de Games voor iedereen en dus ook hetero's open te stellen heeft de organisatie die klip omzeild: het worden de Olympische Spelen voor de homofiele medemens en anderen. Volgens de organisatie zullen er minstens 15.000 homo's en lesbo's aan deelnemen.

Het wordt een sportief én cultureel feest. Opgewekt en vrolijk vertelt Kees Ruyter, mede-organisator van de Games, dat er “ongelooflijk” veel brede maatschappelijke steun voor bestaat. Niet alleen uit het binnenland of uit de politiek (lees subsidie) maar ook vanuit het bedrijfsleven is men geïnteresseerd. De sponsoring komt al goed op gang. Doelgroep-marketing is bij het bedrijfsleven al jaren een heilig begrip. En geëmancipeerd als de marketeer tegenwoordig moet zijn, denkt hij: waarom niet op homo's losgelaten? Winst is winst en een groep is een groep.

Ruyter vindt dat ook niet erg: “Zo'n financiële basis is erg belangrijk voor het evenement, dat maakt de fundamenten sterker. Het is allemaal nog maar net begonnen. Als je kijkt naar de Mardi Gras in Sydney, wat is uitgegroeid tot een 'Gay-Parade' waar 500.000 tot één miljoen mensen ieder jaar staan te lachen en te juichen van plezier, dan begrijp je dat we slechts aan de vooravond staan van iets wat nog veel groter kan en moet worden.”

Zou het niet zo kunnen zijn dat 'de mensen' en dus ook de homo's er soms ook een beetje moe van worden, van al dat georganiseer en dat in 'the picture' willen staan? Kan daardoor niet juist een negatief beeld ontstaan? Is extravert gedrag in een land als Nederland nog steeds zo nodig en waarvoor dan?

Met de simpele rekensom dat 5 tot 10 procent in Nederland homo is, dat misschien maar een paar duizend aan the Games meedoen, kun je je afvragen of echt iedereen er op zit te wachten. Maar voor de organisatoren van de Games en de overheid van de stad Amsterdam maakt dat niet uit. Er is altijd nog het veelgeroemde economische aspect. Bij KPMG hebben ze inmiddels uitgerekend dat de Games volgend jaar Amsterdam zo'n 150 miljoen extra omzet zal opleveren.

Het is waarschijnlijk op grond van deze verpletterende voorspelling van KPMG, waar Walther Ploos van Amstel senior manager (tevens Board Member van de Games) is, dat wethoudster Jikkie van der Giessen nu serieus overweegt om tijdens de Games de Reguliersdwarsstraat (Gay-bar-street) voor al het verkeer af te sluiten. Hetero's mogen op warme avonden niet op de stoep staan, dat is al jaren het beleid in 'de Grote Stad', maar voor homo's sluiten we een straat af, schreef al iemand nijdig in Het Parool.

Vooralsnog zijn dit 'de kleine geluidjes', de meerderheid eigen. En zo zal het misschien ook wel blijven. Want organisatoren weten meestal het beste wat goed voor 'ons' (gay of niet) is. De Games zullen er zeker komen.

Hand in hand nu met de overheid en het zakenleven die respectievelijk de economische noodzaak en het gewin in het vaandel dragen is er een onoverwinnelijke drie-eenheid actief waar geen stoppen meer aan is.

Vlucht de helft van Amsterdam op het Koninginnedagfeest de laatste jaren de stad al uit, we zijn er nog lang niet. Oppompen maar, dat kloppend hart. En of dit hart op een keer misschien een aanvalletje niet overleven zou, daar staan de organisatie, de overheid en het zakenleven niet bij stil. 'Money rules' en 'nothing's gonna stop us now'!

Zou het niet beter zijn de hele binnenstad gewoon op te delen in 52 weekends en dan bij het hek kaartjes te verkopen. De bewoners, 'Gay' of niet, kunnen dan met een deel van de opbrengst er op uit trekken, naar iets anders leuks.

Madurodam bijvoorbeeld.